Kennedymars Sittard
11 April 2009
80 km
Paaszaterdag is traditioneel de
dag van de Kennedymars van Sittard. Al voor de 46e keer, maar voor mij 'slechts'
de 4e keer dat ik aan de start verschijn. Op vrijdagmiddag reisde ik al af naar
Noord-Limburg, waar ik in Utrecht Syl al trof en op station Sittard voegde
Alicia zich bij ons. Na het gereedmaken van onze slaapplek gingen we de kantine
in om pizza te nuttigen die Joepie had besteld, en om natuurlijk sleutelhangers
te verkopen. Dankzij het fluitje van Joepie een redelijk groot succes. Maar dat
we dat fluitje ook nog konden vervloeken.... dat deden we 's nachts. Om kwart
over 10 gingen we naar bed, maar om half 12 werden we wakker gefloten. En toen
dat om half 1 nog eens gebeurde zag ik er de lol niet meer van in. We moesten
immers om 4 uur al uit bed!!
Echter, om half 4 stond het gros al op en zo ik ook maar. Want slapen had ik
geloof ik maar 3 minuten gedaan. (Dat waren de minuten voor de 2e fluit
).
Na het gebruikelijke aftapen en spullen bijeenrapen togen we richting kantine om
ons meegebrachte ontbijt te nuttigen en koffie te halen. Hier zagen we al een
boel bekenden. Oa: Rob en
Aartje, Donny, Marc, Dagmar,
Theo en Hennie en nog wel meer. Om precies 5 uur klonk het startschot en
gingen we de donkere ochtend in.
De route was niets anders dan vorige jaren, eerst een stuk door Duitsland en
over de polders de zon zien opkomen. Tot 17 km zijn we doorgelopen, waaronder
nog een heel stuk met Rob en Aartje die ieder moment hun kleinkind verwachtten
(is enkele uren later ook geboren, gefeli). Op 17 km hebben Trudy en ik even op
een muurtje gezeten en zijn toen doorgelopen naar Maria Hoop, waar we bij een
café pas onze eerste echte rust namen. Op 28 was de 2e rust, waar Annet ook
stond met haar vertroetelwagentje. We konden niet weer aan haar voorbij en
hebben even bij haar gezeten. Ik deed mijn lange mouwen onder mijn shirt weg,
want het begon al aardig warm te worden. Ook had ik al de hele tijd last van een
droge mond en al veel gedronken.
We liepen verder door Reutje en
naar Montfoort. Hier kwamen we een Trailwalk-team (Handel en Wandel) tegen die
hier sponsorgelden aan het binnenhalen was. Ze verkochten drinken. We sponsorden
elkaar: zij onze sleutelhangers, wij een flesje drinken. We liepen verder en
vlak voor rust 3 bij het kampeercentrum zat Annet weer. Maike en Alicia zaten
hier ook nog, en even later maakten we kennis met Inez, een nieuw forumlid.
Tijd om blaren te prikken, opnieuw te tapen en sokken te verwisselen. Heerlijk!
We liepen verder en Trudy en Jos besloten koffie te gaan halen. Ik liep
ondertussen verder met Alicia. We gingen tot Brachterbeek en Maasbracht en daar
zouden we de Maas oversteken. Ik dook even op een bankje neer bij de welbekende
limonadekraam van de schietvereniging en wachtte op de rest die inmiddels
allemaal een paar minuten achter me liepen. Nee, het lopen ging me niet
gemakkelijk af vandaag. Het was ook zo warm opeens..! Na het oversteken van de
Maas hebben we even gezeten bij Pingu en wandelmaat op het terras en daarna
moesten we toch echt verder naar Thorn.
Vlak voor Thorn was Annet er weer... Heerlijk even weer bijtanken, maar de kilometers duurden nu wel heel erg lang! Ik zat een beetje in een dip en kwam er pas weer uit een eindje na Thorn. In Thorn zelf werden we uitbundig toegejuicht door de plaatselijke inwoners en moesten we een handtekening zetten en kregen we wafels en bouillon. Altijd leuk hier! En het is ook zo'n schitterend dorp. Alleen jammer van die ongelukkige stenen in de straat..
Na Thorn gingen we naar Aldeneik, het stuk van 16 km was aangebroken. In Aldeneik maar even naar het toilet geweest. Niet omdat ik nou zo nodig moest, maar omdat het wel tijd werd. Het was immers al half 7 in de avond, en het vorige toiletbezoek was 's ochtends om half 4!! Ook werden de flesjes weer bijgevuld met water, want dat ging ook erg hard. Amper een kilometer verder stond Annet plotseling om de hoek, wat een verassing! Heerlijk hoor...even een banaan en wat fris naar binnen werken en niet te vergeten die overheerlijke stoel! Op naar Maaseik!
Van Maaseik ging het de Maas weer
over, door de dorpen Roosteren en Dieteren, en op 67 was daar de laatste
rustpost. Ook hier weer een heerlijke tijd gezeten maar nu begon het toch wel
kouder te worden. Vlak voor de spoorlijn naar Nieuwstadt was daar gelukkig die
blauwe auto weer en kon ik mijn broekpijpjes weer aanritsen. We gooiden allemaal
onze tassen in de auto en met enkel een paraplu en een flesje drinken gingen we
weer op pad. Zo snel mogelijk wilden we de laatste kilometers overbruggen want
het begon te flitsen in de lucht en we wilden niet natgeregend worden! Gelukkig
hebben we het de hele tocht droog gehouden. We waren behoorlijk aan de late
kant, het was al donker toen we langs het spoor liepen. In Nieuwstadt was het
nog wel gezellig, maar het dweilorkest was al wel gestopt. Nu nog even de
laatste loodjes... Altijd een rotstuk, die Sittardse industrie en die woonwijken
waar de resten van het feest nog zichtbaar zijn maar de mensen alweer binnen
voor de tv zaten. Maar eindelijk...het bordje met 1 km was in zicht, de sporthal
kwam in zicht, en toen de groep weer bij elkaar was hebben we samen het
ererondje gemaakt. We waren er weer...80 km en 18,5 uur later. Dat kon wel
sneller
maar
jee ik heb nog nooit zo'n last van de warmte gehad als vandaag. Het vertraagde
mij ontzettend. Maar ontzettend lief dat Trudy en Jos steeds op mij wachtten!!
Na een drankje met de forummers, en nog eentje met wat mensen uit Tukkerland was
het tijd om het luchtbedje op te zoeken. Mijne was gelukkig niet lek vandaag,
die beurt was aan Syl
.
Slapen ging een stuk beter, maar om half 7 was toch iedereen weer wakker en na
de inmiddels ontdooide broodjes ham die over waren reed ik met Maike, Syl en
Annika weer naar Utrecht. Hans bracht me naar het station, en rond het middaguur
was ik weer thuis. Pasen was weer begonnen
