Kennedymars Zuid-Westhoek
7/8 maart 2009
80 km

	De eerste Kennedymars van 2009. Eerst kijk je er maanden naar uit, (of ben je blij dat het winterseizoen is) en zo sta je weer aan de start van een 80 kilometer lange tocht. Na een voorspoedige reis van ruim 3 uur kwam ik aan bij de start in Zevenbergen, waar de meeste fanatiekelingen al klaarzaten. Maar het kon nog erger: men kon ook 100 of 110 km lopen. Om half 8 mochten we gaan. Lekker al in het donker beginnen. Ik blijf wat in de achterhoede wandelen en pik aan bij Danyell. Trudy en Bernard gaan te hard voor me. We lopen door Noordhoek en Standdaarbuiten en komen aan bij de eerste rust in een schuur. Iedereen vertrekt alweer als ik nog aan mijn hete thee zit..maar ik zal weldra weer mensen inhalen. Samen met Jeroen (Veool) loop ik verder en even later is Danyell inderdaad al weer in zicht. Terwijl zij in Stampersgat naar het toilet gaat vermaak ik mij met de verbaasde kroegtijgers in een plaatselijk café. Ze bieden me drinken, worst en een taxi aan, maar dankbaar sla ik alles af en samen met Danyell vertrek ik weer. Na een 2e wagenrust zit in Steenbergen de 1e grote rust. We hebben hier beschikking over de tassen, maar zoals normaal doe ik er weinig mee. Wel neem ik een lekkere beker soep en wat te eten. Trudy is alweer vertrokken, maar Bernard zit er nog. Ik wacht tot hij klaar is om te vertrekken en samen gaan we op pad. De rest van de tocht zal ik samen met hem lopen. Van Steenbergen gaan we naar Notendaal en dan naar Nieuw-Vossemeer. Nu gaan we een brug over en komen we in Oud-Vossemeer. Een lange brug en veel wind. In Nieuw-Vossemeer is weer rust. Gelukkig in een warme zaal. We zitten hier heerlijk en krijgen nog wat lekkers. De route gaat verder naar Tholen, via een erg lang pad, maar daarna over een viaduct naar Halsteren. Bij de rotonde mochten we rechtdoor...maar voordat we bij de rotonde waren...en toen kwamen er nog 2. In Halsteren konden we weer zitten. Ik begon het aardig zat te worden en oh wat deden mijn voetjes zeer... We liepen verder naar Bergen op Zoom. Hier zouden we ontbijt krijgen. Maar dat stuk was zo erg!! Ik belandde spontaan in een dip door die lange rechte saaie wegen, zo'n 7 km lang. Even wat ongebruikelijke woorden zeggen luchtte enorm op..en eindelijk kwam dan de kantine in zicht waar het brood en vele andere lekkere dingen al klaar stonden. Heerlijk even jezelf opladen, schone sokken aan, en in het daglicht weer verder lopen. Nog maar 20 km te gaan. Ik kreeg een lekker tempo te pakken en liet Bernard even met rust. Na enkele lange wegen vond ik het echter wel weer genoeg en wachtte ik op een paddenstoel op Bernard. Samen liepen we naar Wouwse Plantage. Na een koude en winderige nacht kwam nu eindelijk de zon goed door en werd het zelfs lekker warm. We liepen verder naar Nispen waar nog 1maal een rust was. Onderweg ben ik zowat de berm ingereden door een of andere malloot. (Wat hem een middelvinger kostte, en mij vervolgens een grote bek toen ie even terug reed). Om kwart over 2 waren we in Roosendaal, eindpunt van vandaag. Het was een moeizame start van het Kennedyseizoen, en ik vond de route eigenlijk maar heel saai!!! Ook het weer werkte niet mee, maar ja daar is niks aan te doen.