Rhoonse
Griendentocht
25 januari 2009
25 km
|
Ik zocht voor dit weekend een tocht op zondag,
zo ver mogelijk weg. Ik moest nl werken op zaterdag en ik had nog een
treinkaartje over. Er was niet zo heel veel keuze, en nadat ik ook nog eens
Danyell's verslag van vorig jaar had gelezen wist ik: ik ga naar de Rhoonse
Griendentocht. Om er toch niet te laat aan te komen en zodat ik nog een
redelijke afstand kon lopen, werd ik na een uur treinen opgepikt in
Amersfoort door Berend en Arie en om 10 uur kwamen we aan in Rhoon. Danyell
zat achter het startbureau, maar ze gaf het stokje over aan een ander om met
ons mee te wandelen. Bij binnenkomst werd ik al meteen enthousiast begroet
door Jacky en Mies, leuk om nog even met hen te kletsen! Na een bak koffie
was het al half 11 geweest en gingen we maar eens op pad. |
|
| Het begin van de route ging voornamelijk door de bebouwde kom. Volgens Danyell waren de eerste kilometers van de 30 dan ook mooier (die had ze gister gelopen). We liepen Rhoon uit, en kwamen de plaatsnaamborden Poortugaal en Hoogvliet tegen. Het was gelukkig niet steeds stoepje op, stoepje af, maar veel fietspaden. En sommige paden waren best leuk. |
 |
 |
|
|
|
| Na ruim 7 km klommen we een dijkje op en zagen we voor ons de Spijkernissebrug. We waren aangekomen bij de rust. Er was hier van alles te krijgen: koffie, chocomelk, bouillon, ontbijtkoek en snoepjes. En dat allemaal gratis. Dat kennen we hier in het oosten niet, hier is alles te koop. Na een korte rust gingen we weer verder. Op naar de modderpaadjes volgens zeggen. |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Met de modder viel het nog reuze mee. We kwamen in een heel mooi stukje natuur met daar doorheen een lange vlonderbrug, het bleek het stukje plastic te zijn waar ik al eerder over gehoord had: het bruggetje was gemaakt van kunststof. Het hele stuk wat kwam liep parallel aan de Maas. |
 |
 |
 |
 |
| Na het bruggetje volgde een stukje geglibber, maar algauw liepen we over een graspad tussen de schapen. En ook dit was maar een klein stukje, want nu gingen we de dijk weer over en volgden aan de andere kant van de dijk een pad. Na 11,5 km kwamen we aan bij de handbalvereniging, waar we een binnenrust hadden. |
|
|
|
|
|
| Danyell raadde ons aan om de volgende rust, die al 4 km verder was, over te slaan zodat we nog op tijd waren voor de Grienden. Gisteren had ze nl meegemaakt dat door vloed alles was ondergelopen en ze er bijna niet meer door kon. Dat vonden we een goed plan, we wilden immers wel de Grienden zien. | ||
|
We kregen na de rust eerst een stukje langs een
vijver en vervolgens een heerlijk weggetje langs de Maas. De zon scheen
heerlijk, het waaide iets en het was aangenaam om hier te wandelen. We kwamen nog langs een haventje en volgden een fietspad tot we af mochten slaan een modderig pad op. Het was hier echt glijden. |
 |
 |
Maar het
ergste kwam nog: er volgde een stukje waar het zo nat was dat je echt een eindje
wegzakte en mijn schoenen liepen dan ook lekker vol water, brr.
Gelukkig werd het pad steeds begaanbaarder en liepen we later gewoon over het gras, tot we bij de ingang van de Rhoonse Grienden waren. |
 |
|
De rust sloegen we zoals gezegd over en we
gingen meteen de Rhoonse Grienden in. Ik wist niet wat het was, maar nu wel
en het is een prachtig gebied. Allemaal paadjes met knotwilgen en veel
water, bruggetjes en slootjes. Ik kon me niet voorstellen dat dit compleet
onder water staat bij vloed, maar je kon het wel voelen aan de verzadigde
paden. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Na de Grienden waren we ook alweer snel bij de volgende rust. Het was weer een wagenrust waar alles gratis was. Ik nam een beker bouillon, ging zitten en verkocht nog een paar sleutelhangers voor onze 100 km lange sponsorwandeltocht: de Trailwalk. We hebben 3000 euro nodig, de stand op dit moment is 565 euro. | ||
|
Het laatste stukje van 5,5 km ging door een landelijk gebied. We konden ver kijken en zagen heel in de verte de hoge gebouwen die de horizon vervuilden. Na een aantal asfaltweggetjes en mooie boerderijen en huizen kwamen we weer in Rhoon. In Rhoon gingen we langs een hertenkamp en door een parkje, en nadat we langs het metrostation kwamen waren we ook al weer bij de sporthal. |
 |
 |
 |
 |
|
Om kwart voor 4 waren we weer terug.
We namen nog wat te drinken en daarna konden we weer huiswaarts. Ik ging
richting metro, waar ik meteen in kon stappen en op Rotterdam Centraal ook zo
over kon stappen in de rechtstreekse trein die me 2 uur later in Almelo weer
afzette. RWV bedankt, de route, de verzorging en de bepijling (soms 3 pijlen op 1 kruispunt) waren uitstekend. |
||