Marche de l’Armée Diekirch Luxemburg Dag 1

 b02Diekirch, een IML tocht die al jáááren op mijn lijstje staat. Steeds waren er weer andere dingen waardoor het niet door ging. Dit jaar besloot ik gewoon vrij te vragen op vrijdag en maandag en zou ik gewoon gaan! Echter kwamen vanaf het vorige weekend een aantal verontrustende berichten naar Nederland: de Sure was overstroomd, campings waren ondergelopen, er was nogal wat wateroverlast en ook zou het dit weekend enorm veel gaan regenen.

 

b01

Ai ai, wat nu? In spanning wachtte ik de weerberichten af, deze werden gelukkig steeds gunstiger. Op camping Gritt, net buiten Diekirch bleek niets aan de hand te zijn qua wateroverlast en dus werd midden in de week de knoop doorgehakt: ik zou gewoon gaan!

Op vrijdag ben ik heen gereden. Lekker rustig op de weg, en in Luxemburg aangekomen wat rond getoerd en wat caches bezocht. Vervolgens ben ik naar de camping gereden, heb mijn tent opgezet bij Rina en Harry en we zijn toen naar de startlocatie gegaan. Hier heb ik me ingeschreven voor 2×40 km (dapper he?)

b03Op de startlocatie hadden ze een tent neergezet voor het eerst, er was livemuziek en zo werd er een feestje gebouwd, wat ook zou doorgaan als het zou regenen. Dat hadden ze slim bekeken. Er waren zoals altijd wel weer een aantal bekenden aanwezig, maar ook met onbekenden was het leuk want we zijn er immers allemaal met hetzelfde doel: gezellig wandelen in de heuvels rondom Diekirch.

De eerste dag begon vroeg, na een ijs en ijskoude nacht in mijn tent (waardoor ik dus niet geslapen heb). Om 7 uur was de start al en omdat ik in ieder geval vandaag 40 km wilde lopen wilde ik ook alle tijd benutten. Want wie mij kent, weet hoe goed ik kan klimmen…

b04Om 10 over 7 vertrok ik achter de massa aan, samen met Rina. Door Diekirch, waar Jan ons uit stond te zwaaien, en meteen de eerste heuvel op, meteen aan de rand van het centrum. De longen en kuiten werden meteen goed getest. Het ging me nog goed af en vol goede moed liepen we verder naar de eerste, en tweede wagenrust. De bekertjes drinken namen al gretig aftrek en onderweg kon je nu al genieten van de mooiste vergezichten.

In Bastendorf namen we afscheid van de 20 km lopers en gingen wij door naar Fouhren. Onderweg al kletsend met deze en gene, waaronder enkelen van het politiepeloton Midden-Nederland. Het was leuk dat alles hier Nederlands was: de camping, de deelnemers, en ook was er een Nederlandse band gisteren in de tent.

Geen zorgen dus over mijn taalgebrek. We kwamen na een km of 15 uit in Vianden. Wat een schitterend stadje met zijn kasteel bovenop de bergwand. We kwamen vanaf dit kasteel het stadje in. Op dit schitterende uitzichtpunt was een rustpost ingericht. Lekker even een broodje gegeten en weer mensen gesproken waarvan ik niet wist dat ze ook hier waren.

b05Rina kwam er weer bij en we besloten in Vianden zelf een terras op te zoeken voor koffie met wat lekkers. Zo gezegd  zo gedaan. In plaats van slecht weer zaten we nu heerlijk in de zon, wie had dat gedacht. Uiteindelijk hebben we zelfs de hele dag in de zon gelopen en ben ik bijgekleurd in plaats van natgeregend!

We gingen nog op zoek naar een pin/speldje voor mijn rugzak maar ik kon geen leuke vinden. Wel had ik vanochtend een grappig speldje gekregen van een Deense militair. Hij vond dat die wel aan mijn verzameling toegevoegd mocht worden 🙂 Ja die speldjes zorgden nogal vaak voor gesprekjes onderweg vandaag.

b06Na Vianden gingen we licht stijgend flink omhoog, en later weer dalend en dit nog even door, tot we in Longsdorf waren. Hier gingen de schoenen even uit, zittend op een muurtje. De vele wagenrusten zijn fijn, maar de weinige zitgelegenheden waren wat minder prettig.

Na Tandel kwamen we weer in Bastendorf en volgden we de route van de 20 km verder. Eerst een lange weg naar Brandenbourg en vanaf daar steil omhoog richting Fridhaff. Poeh, dit was een flink pittige klim!

b07Vanwege het weinige rusten hadden we ruim de tijd om om 5 uur binnen te zijn, want het tempo lag nou niet bepaald hoog. Wel heb ik vanaf hier bij elke wagenrust eventjes gerust. In Erpeldange was de laatste rustpost, en we kregen nu een stomme omweg en een laatste klim om vervolgens steil af te dalen naar Ettelbruck en Diekirch.

In Diekirch kregen we ook nog een flinke omweg omdat men ons door het centrum wilde hebben. Een beetje jammer want zo spectaculair was dit centrum niet. Om kwart over 5 kwamen we dan eindelijk weer aan bij de tent waar we ons konden afmelden. Een kwartier te laat, maar wel met ruim 4 km extra op de teller, dus nog niet eens zo slecht gedaan.

b08Ik was benieuwd naar de spierpijn die ik zou hebben na een nachtje slapen en besloot dan ook pas de volgende dag de afstand te bepalen die ik dan zou lopen. De route was me tot nu toe reuze meegevallen. Het klimmen ging me redelijk af, de natuur is hier geweldig, evenals de mooie vergezichten. Vele velden waren nog geelgekleurd, en aan de bomen zat meer bloesem dan in april met de Bloesemtocht. Onderweg is het heel gezellig, en door de vele militairen die meeliepen was het net klein-Nijmegen. Had je een heuvel voor je kiezen ging je gewoon zingend achter een peloton aan!

Klik hieronder voor alle foto’s van dit weekend

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *