IML Vaasa (Finland) – 12 t/m 14 augustus – 15+2×21 km

klein001Op dinsdag 9 augustus vertrok ik met een stuk of 40 andere wandelaars met een bus van defensie van Soesterberg naar Vaasa. Hoe kwam ik daar nu weer verzeild? Tja…connecties 😉

Trudy is lid van de Wandelsportvereniging Koninklijke Luchtmacht en via haar wist ik dat zij enkele keren per jaar naar een IML-tocht gaan. Voor de tocht naar Finland had Trudy haar dochter Noa als introducee mee. Maar hé, ik ken nog iemand die altijd mee gaat: Jan Willem. En die gaat altijd alleen. Dus mocht ik mee als zijn introducee. Kon ik mooi lopen met Trudy, en geocachen met Jan-Willem. Leverde natuurlijk gedurende de reis wel de nodige vragen op, maar Jan Willem en ik kennen elkaar slechts van het geocachen.

We vertrokken om 21.00 uur in de avond en hadden een flinke reis voor de boeg. Via Duitsland met de boot naar Denemarken, daarna met de boot naar Zweden en na een flinke rit door Zweden hadden we de boot die ons van Stockholm naar Turku (Finland) bracht.

klein014In Zweden hadden we een mooie tussenstop op een parkeerplaats in Gränna. Hier staat een ruïne, wat eens een mooi landhuis was, en ze hebben er een winkeltje waar zelfgemaakt snoep wordt verkocht. Onder andere zuurstokken, bekend in de wijde omtrek.

We kwamen vroeg aan in Stockholm, maar helaas bracht de buschauffeur ons niet naar het centrum. In plaats daarvan hebben we ons maar vermaakt met geocachen (of pokemons vangen…ik niet 😉 ) in het havengebied.
klein024De vaart naar Turku was een mooie. Maar daar zagen we op de terugweg meer van want we hadden nu de nachtboot. Een vaartocht van maar liefst 10.5 uur. We kregen diner en ontbijt aan boord, hadden een slaaphutje voor de nacht en ’s avonds was er allerlei vertier in de vorm van live-muziek en dansoptredens. We hadden maar liefst 3 jarigen in de groep vandaag, waaronder Noa, dus daar werd tijdens het eten op getoast.

’s Morgens om 6 uur (of was het nu 5 uur, er was een uur tijdverschil en dat leverde nogal verwarring op) ging de wekker en werden we aan het ontbijt verwacht. Daarna moesten we nog een paar uurtjes de bus in en tegen de middag kwamen we aan in Vaasa. Daar werden we afgezet bij een oud schoolgebouw, waar we in de sporthal ons onderkomen hadden.

klein033Iedereen pikte meteen een plekje, ik liep maar door naar achteren. En daar had ik zomaar een hoekje voor mezelf, met stopcontact 🙂 .
Er was voorzien in kussens, om de vloer niet te beschadigen dus die ging ook onder mijn luchtbed. Mocht deze lek blijken te zijn lag ik in ieder geval niet op de harde grond.

Wel kwam ik er later achter dat ik naast de deur tot het vrouwentoilet en douche lag. Maar gelukkig sliepen hier niet zoveel vrouwen (in onze groep waren er maar 8 ofzo..) dus de overlast viel reuze mee.

Na het inkwartieren gingen we Vaasa bekijken, geocachen, rondlopen en eten. Vaasa had veel winkelcentra, mooi overdekt ook. Het regende dus de vlaggenparade met de Franse vlag als Nederlandse bij gebrek aan een NLse vlag, sloegen we maar over.

En toen kregen we onze inschrijfkaarten… En bleek dat de inschrijving niet helemaal goed was gegaan. Ik stond voor 42 op papier maar niet voor de archipelago-tour. En die leek me nou net het mooiste van de hele 3daagse. Voorzitter Johan ging wat regelen voor me. En dat lukte want er was nog een kaartje extra gekocht dus ik kon mee. Dat ik driekwartier later met de bus mee mocht dan de rest deerde me niet.

klein041Archipelago tour – 12 augustus- 15 km
Vrijdagmorgen om 7 uur werden we bij de bus verwacht. Dus dat werd vroeg ontbijten. Dit kon in dezelfde school in de kantine, waar een heerlijk buffet inclusief donuts klaar stond.
Ik liep met de rest mee naar de bus, eens kijken of ik ook met deze mee kon. Eigenlijk kon dat niet, maar na een heleboel discussie en gedoe bleek er toch een plekje te zijn en mocht ik met de Nederlanders mee. Want deze bus zat vol met Nederlanders. Achteraf bleek zelfs dat van de 500 deelnemers dit weekend er 100 Nederlands waren.

We reden een kleine 3 kwartier tot we op een plek aankwamen waar een bootje klaar stond. In 4 kleinere groepjes werden we naar de overkant gebracht in een soort van speedbootje en daar begon de 15 km lange trail. Een trail alleen maar door bos, langs water en waar je constant op het pad moest letten omdat dat vol lag met keien, stronken en paddestoelen. Maar het was prachtig! Er waren vlonderpaden, pauzeplekken en af en toe rustmomentjes om om je heen te kunnen kijken. Er liep een gids voor en een gids achter, en door het in een groep lopen kon je niet uit jezelf stil staan om foto’s te maken, dat was wel jammer. Maar verder heb ik ervan genoten. We werden onderweg nog een keer met het bootje overgezet en het laatste gedeelte was vrij in tempo en zonder gids. Uiteraard moesten we hier nog even verdwalen, er was opeens ook een oud pad nog zichtbaar. Maar we kwamen weer goed terecht en vlak aan het eind kwamen we bij een uitzichttoren. We liepen al een stukje samen met een moeder en 2 kinderen uit Pijnacker die ook aan geocaching deden. Dus onderweg werden er nog 2 caches en een earth cache bij de uitkijktoren gescoord.

klein048 klein066 klein084

klein105Het uitzicht boven in de toren was schitterend! We hadden nu ook uitzicht over het haventje, waar ons eindpunt was. Hier kregen we zalmsoep, melk en broodjes. Wat super geregeld. De zalmsoep was apart, maar toch erg lekker! Tijd om er goed van te genieten had ik echter niet, want er werd omgeroepen dat de eerste bus bijna zou gaan en ja met die wilde ik wel graag mee anders moesten we weer zo lang wachten.

klein115Eenmaal terug in de sporthal was het douchen en vervolgens ben ik met Jan Willem, Hans en Ben (die vandaag een andere route hadden gewandeld) naar de Vietnamees in het winkelcentrum gegaan waar we ons buikje rond hebben kunnen eten voor slechts 8 euro! Ik had franse frietjes met beef, en er was onbeperkt salade, melk en koffie bij. En dat in Finland 😉 .

 

klein118Zaterdag – 13 augustus – 21 km
Vandaag was de starttijd half 10 voor de 21 km. Ik had me terug laten zetten van 42 naar 21 km. Was meer dan genoeg, deze week maar een beetje vakantie vieren want kilometers had ik dit jaar al genoeg gemaakt. Ik had ook gehoord dat dit een saaie dag was dus dan is 21 zeker meer dan genoeg. Lekker rustig aan dus vanochtend bij het ontbijt, en op naar het marktplein waar de start was. Het was een treurige bedoening. Het regende, en bij een kiosk stond een mevrouwtje van de organisatie met een kniptang om ons een knipje te geven. Er stond een bord met gekleurde vlaggen, deze gaven aan welke route wij moesten volgen. 21 km was wit.

En daar gingen we dan, Trudy, Noa en ik, met onze pluutjes op. Vaasa uit, brug over naar het eiland, nog een brug over en een heel klein ommetje om vervolgens bij een veldje uit te komen waar een tafeltje stond met water en bananen. De hele weg was tot nu toe over het fietspad langs de autoweg gegaan. Op de bruggen regende en waaide het heel hard, anders was dit nog wel mooi geweest, maar verder was het saai. Ik heb nog geprobeerd een cache te vinden, maar ook daar is niks aan in de regen.

klein125We gingen nu naar de overkant en volgden een grintpad door het bos. Helaas niet de mooie bospaadjes die we her en der links en rechts zagen. Het bos in Finland is mooi, overal zijn kleine en grote rotsblokken en als je wat verder het bos in gaat kleine grotjes.

We kwamen aan bij een rustplek (lees: partytent met wat bankjes en stoeltjes) waar pannenkoeken gebakken werden. Onderweg werd al verteld dat deze lekker waren. Maar met 2 tegelijk schoot het niet op. Maar ik had de tijd dus ging in de rij staan. En het was inderdaad de moeite waard. Fijn ook dat het droog was toen ik ging zitten om hem op te eten.

klein128Na deze rust volgde de terugweg naar Vaasa. Eerst het bos weer uit en vervolgens hetzelfde fietspad terug over de bruggen naar de stad. We liepen na de rust op met Johan, Jan en Shirley maar Trudy en Noa bleven even later achter vanwege een pokemon? Ik zelf probeerde weer wat caches te vinden, het was nu redelijk droog. Op de brug kreeg ik hulp van Johan, en hij vond hem ook nog. Hij vond het wel interessant want toen ik later van de route afweek om een multi te doen (1 aanwijzing zoeken en dan de cache, was nodig voor een souvenir dit weekend) en nog een paar anderen ging hij mee. Zelfs over smalle paadjes en door de lage, kletsnatte begroeiing 😀 . We hebben ook een cache gevonden bij de ingang van het aquapark en later nog achter een verkeersbord.

klein132Aan de overkant van het water was ook al de finish, deze was een paar honderd meter van de start verwijderd, en was bij restaurant Strampen. Een dure tent, waar niemand lang bleef hangen. Er was een mooi uitzicht hier over het water, maar omdat we allemaal nat waren was het hier vooral koud. Zelfs onder de heaters van het terras kon ik het niet warm krijgen. Ik begon zelfs te trillen van de kou. Het is dat er een halve liter cola voor me stond anders was ik al eerder weggegaan. Toen de cola op was, gauw terug gelopen naar de sporthal en daar heerlijk lang en heet gedouched. Die douches hier waren dan misschien oud, maar wel heel fijn.

Nee, de route vandaag was echt saai. De regen helpt ook niet mee maar er was gewoon weinig te zien. Gelukkig maakt de gezelligheid hier een hoop goed. Met hetzelfde clubje als gisteren zijn we weer bij dezelfde Vietnamees gaan eten (dit keer rijst met kip en ananas voor 8,-). Met Jan-Willem heb ik nog wat caches gedaan in Vaasa, onder een stralend zonnetje en ’s avonds zaten we in de ‘vergaderzaal’ waar we gisteren naartoe verbannen werden omdat we in de hal teveel lawaai maakten en sommige mensen wilden slapen.

klein141Zondag – 14 augustus – 21 km
Vandaag was de starttijd om 8 uur voor de 21 km. Gek, al die verschillende starttijden. Op vrijdag kon je ook 21 km lopen als je niet naar de eilanden ging, maar dan moest je om 12 uur starten.
Dus om 7 uur was dit keer ons ontbijt. Ik deed me weer te goed aan de broodjes, koffie en als toetje een donut. Het lunchpakket dat we mee mochten nemen sloeg ik vandaag maar over. Gisteren had ik hem ook niet opgegeten. Het was namelijk een broodje kaas of worst en veel groenvoer (tomaat, wortel) Gezond eten komt thuis wel weer 😉 .

Wederom regende het. Maar vandaag zou het ook niet meer ophouden. Ook vandaag startte ik weer met Trudy en Noa. We liepen naar het marktplein en daar kregen we weer een knipje. De knipmevrouw kon nu gelukkig onder een partytent staan.
We gingen nu naar het zuid-oosten van Vaasa. Eerst een heel eind door de stad waar nog wat geocaches waren, en vervolgens kwamen we in een bos waar het vol stond met kunstwerken. De kunstwerken van Edvin Hevonkosken. Een prachtig stukje om doorheen te lopen.

klein143 klein144 klein150

Hierna ging het al kletsend (niet alleen van de regen) richting oud-Vaasa. Het oude (houten) Vaasa is in 1852 door een brand verwoest en 7 km verderop weer opgebouwd als het huidige Vaasa. Vlak voor oud-Vaasa hadden we een rustpost bij een school. De vrijwilligster stond buiten onder een afdakje bananen en water uit te delen, terwijl de school open was. Helaas was binnen alles afgezet, was de kantine dicht en mocht je nergens zitten op 6 krukjes na. Wat een gemiste kans! Hier hadden ze zo’n mooie binnenrust van kunnen maken. Gelukkig konden we er wel plassen.

klein174klein171Ik wachtte op Trudy en Noa en samen liepen we verder naar de ruïnes. Hier gingen we langs, maar wij besloten er om heen te lopen voor de foto’s. Zo zagen we de oude plek van een schooltje met 2 klassen en de ruïnes van het klooster. Best mooi om te zien. Vervolgens gingen we naar het museum en hier was ook weer buiten een rust ingericht waar pannenkoeken werden gebakken. Met een pannenkoek ging ik echter naar binnen, want ook hier bleek je te kunnen zitten. We werden wel in de gaten gehouden, we mochten alleen hier zitten en naar het toilet, maar absoluut niet het museum in.

klein166Buiten stond ook de controledame, in een koepeltje. Zag er best komisch uit. Ik was binnen gaan zitten als ik haar was 😀 .
Toen we oud-Vaasa achter ons hadden gelaten gingen we het bos in. Een prachtig bos, mooie smalle paadjes. Maar die paadjes waren helaas ook ondergelopen van het water waardoor het soms net riviertjes waren. Droge voeten had ik dan ook allang niet meer. En omdat ik toch al nat was ging ik ook maar weer het bos in voor wat geocaches. 1 daarvan was een enorm grote, die verstopt was in een cave. Toch leuk zo!

klein199Toen we het bos uitkwamen moesten we een bedrijventerrein op. Bijzonder want dat verwacht je niet. We moesten een onbewaakte spoorwegovergang oversteken en liepen nu richting het water. Bij het water werd de route weer leuk. We kregen bruggetjes, parken en mooie uitzichten. We liepen zo langs het water een kilometer of 3 en toen waren we weer bij restaurant Strampen.
Hier was het druk. Er stond een lange rij en ik moest zeker 20 minuten wachten tot ik aan de beurt was.

Ik kreeg mijn diploma (naam zelf opschrijven), een medaille en voor mijn IML-boekje een stempel van 2006. Wat..2006! Ja dus, er werd 2016 van gemaakt met pen, de data uit 2006 werden doorgekrast en de huidige data er boven gezet. Wat slordig, en wat zonde van mijn boekje!  Koop dan een stempel zonder datum..

Maar goed, de zilveren Finland-strip werd gekocht en toen waren alle souvenirs wel weer binnen. Ik ging gauw naar binnen, hoewel ik het nu niet zo koud had als gisteren. Eigenlijk wilde ik weg en douchen, maarja een warme chocolademelk met slagroom kan je niet afslaan 😉 .

klein206En de IML-ceremonie was er natuurlijk ook nog. Maar we waren daar voor Jan-Willem, die 150 IML-tochten had behaald, maar de vogel was gevlogen. Achteraf bleek omdat de medailles op waren die hij moest hebben. De ceremonie was ook een aanfluiting. Slecht voorbereid, de medailles moesten steeds gehaald worden.

Al met al heb ik 4 woorden voor deze tocht: Been there, done that. Zelfs met mooi weer kan deze tocht mij niet bekoren. Behalve de archipelago-tour dan, die was mooi, maar dat zullen de duizenden muggen ook vinden als het wat warmer is. Vandaag viel ook mee qua route, maar het was niet heel bijzonder.

klein209Terug in de sporthal was het wederom douchen, maar nu ook de koffer inpakken want vanavond zouden we alweer terug reizen. We gingen met de groep nog naar een Italiaans buffet, wat erg lekker was, en daarna moesten we nog wat tijd doorbrengen in de sporthal tot we om 00.00 uur de bus in mochten. Deze bracht ons weer naar Turku, waar we vroeg aankwamen. Tijd genoeg om te cachen, maar het bleef bij 1, ik dommelde veels te lekker in de bus. Om 8 uur vertrok de boot naar Stockholm, en na een ontbijt aan boord vertrokken de meeste mensen naar hun bijgeboekte hut. Ik wilde dat niet, want dan sliep ik vannacht in de bus niet. Dus ik ging richting de disco op de 10e verdieping (met slaapmuziek) en had daar de hele dag een relaxte bank voor mezelf. Ik kon heerlijk rustig de gevonden caches loggen, lezen, puzzelen, olympische spelen kijken, onbeperkt koffie drinken, van het uitzicht genieten en af en toe een rondje lopen of zelfs even slapen. Meerdere mensen hadden hetzelfde idee dus alleen zat ik hier niet.

klein211 klein215 klein231

klein233Deze vaartocht is wel de mooiste die ik ooit gemaakt heb. Al die eilandjes, schitterend was het!
Vanaf Stockholm gingen we weer Zweden door, met de ferry naar Denemarken en een ferry naar Duitsland. Wederom slapen in de bus. Daarna nog een paar uurtjes Duitsland door en dinsdag rond het middaguur kwamen we weer aan in Nederland. In Soesterberg werd afscheid genomen van iedereen en zijn we met een groepje nog gaan lunchen in de Brik, het bedrijfsrestaurant van camp New Amsterdam.

En toen zat het er op en kon ik op zoek naar mijn auto en een uur terugrijden over de A1, naar huis. Ook Finland kan worden afgestreept. Was een mooie week, waarin ik weer een flink aantal leuke mensen heb leren kennen!

Klik hier voor alle foto’s

 

You may also like...

1 reactie

  1. Jan schreef:

    Jij beschikt nog eens over talenten: mooi verslag en bijzondere foto’s, ik heb één mystieke foto gekopieerd (in de gewelven aan de koffie). Nogmaals dank voor je aanwezigheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *