100e 4Daagse Nijmegen – 22 juli – Dag van Cuijk

klein002Yes, de laatste dag. Jammer, de laatste dag. Vrijdags is altijd zo’n dubbel gevoel. Hoewel ik niet mag klagen (geen blaren of spierpijn) zal ik toch wel blij zijn als het er weer op zit. Maar eerst vandaag nog ‘even’ doen. Vandaag stond er 56 km op het programma. Maar we hadden wel een uur langer de tijd. Deze ochtend had ik dan ook geen haast. Mijn tas had ik nu niet gisteravond al klaargemaakt, nee dat moest nu nog. Maar lunch nam ik niet meer mee. Zoals altijd begin ik de week fanatiek met een lunchpakket die ik ook nog netjes opeet onderweg. Maar gisteren kwam ik al met mn broodjes weer thuis. Dus nu nam ik ze niet meer mee. Genoeg te krijgen en te koop onderweg.

Om 4 uur waren we op de wedren, om 4.20 uur pas door de scan. Voor de derde en laatste keer dat saaie stuk door Nijmegen. Maar we waren nog niet in Hatert of we kwamen Ate en even later Erik tegen. Dat ik vervolgens tot de Via Gladiola met Erik zou lopen had ik op dat moment niet bedacht.

klein003Robert liep met Ate te kletsen en ik met Erik, en zo kwamen we aan bij St. Walrick. Hier heb ik altijd een rust en deze wilde ik vandaag ook aandoen. Erik vond het een goed plan, Robert en Ate liepen door.
St. Walrick staat bekend om zijn gebak.  Dus koffie met appeltaart werd het vandaag 😀 .

Op weg naar Overasselt zag ik in de groepsapp foto’s van dreigende luchten. Maar ook van buien in Nijmegen en omstreken. Hmm…dat kregen wij toch niet? Maar ja hoor…een kwartier later zagen wij die dreigende luchten ook. We sloegen af, de militaire route op, om Overasselt heen. De luchten werden donkerder, er kwam zelfs licht en geluid uit. En helaas, uiteindelijk kwam er ook nattigheid uit.
Volgens het buienalarm van Erik duurde de bui een paar minuten dus dat was de moeite van het poncho-aantrekken niet waard. Het was niet koud dus we lieten ons lekker natregenen. En lekker was het echt!

klein009We kwamen in Nederasselt en al vlot zag ik de brug naar Grave voor me opdoemen. Huh, dus dat hele vervelende betonpad kregen wij niet? Nee dus..dat was fijn. Het begon nu harder en harder te regenen en steeds meer mensen gingen aan de kant voor hun regenkleding of om te schuilen. Wij liepen nog steeds moedig door en lachten ze allemaal uit. Het was zo komisch dat op de brug ik een selfie van ons maakte en die op FB postte met de tekst: echte helden lopen 4×55 zonder poncho 😉 .

Ach het was wel jammer, want nu was er toch wat minder publiek in Grave, hoewel er ook diehard publiek was dat zich nat liet regenen. Bij de plaatselijke Blokker deden ze spontaan zeer goede zaken in regenponcho’s en paraplu’s. Dat zag er ook heel grappig uit.
Door de regen had ik ook niet de behoefte om ergens te gaan zitten, want dan koelde je zo af en dan moest je weer opstarten met die vieze natte kleding.

klein010Dus liepen we vrolijk door naar Escharen. Hier werd het eventjes droog. Voordeel van wandelkleding is dat je dan zelf ook weer snel droog bent. Helaas was het niet van korte duur. Buienalarm van Erik was nu niet zo positief: er zou een bui van 2 uur aankomen, pas na elven werd het weer droog. Tja, niks aan te doen. Dus liepen we door naar Mill. Dit stuk was best lang en bevatte aardig wat (verharde) zandpaden. Prachtig om te zien hoe mensen dan modderplassen ontwijken terwijl ze toch al nat zijn. Ik kon me dan ook niet inhouden en moest er even door heen springen. Er werd geconstateerd dat we de 100% nat-score inmiddels allebei hadden bereikt.

Toen het weer begon te regenen hoefden we maar: poncho-time te roepen en hup iedereen ging weer aan de kant en de weg was weer voor ons. Ja, we hebben wat afgelachen, regen was fun 😀

klein015Toen we in Mill aankwamen hadden we er zeker 30 km opzitten. Toen vond ik het wel echt hoog tijd om even te zitten, ondanks dat ik helemaal door en door nat was. We speurden wat rond en zagen toen een cultureel centrum, waar velen buiten onder een afdak stonden. Daar was binnen vast plek, en inderdaad, de hele zaal was zo ongeveer nog leeg.

Heerlijk, even zitten en een kop koffie. Maar ook even plassen en de schoenen uit. Erik kon zn sokken uitwringen en liet even wat water achter. Toen ik opstond zag ik dat ik ook water achterliet, er lag een plas op de stoel. Je zou er bijna wat van gaan denken…

Robert vroeg waar ik was, hij was Mill net uit. Wij ook na een kwartier, dus die haalden we nog wel in. Robert had nogal last van opstartproblemen dus liep niet zo snel meer. En rustte dan ook amper.
In de groepsapp kwam voorbij dat bij landgoed Beerendonck vanillevla en ei was. Oeh lekker. Maar daar waren we nog niet. Wij liepen eerst het centrum verder door, het dorp uit en uiteraard liep ik daar door het ondergelopen gedeelte van de straat, terwijl alle anderen de plas ontweken via het fietspad.

klein017Het dweilorkest op de fiets kwam ons hier ook vermaken. Super leuk, zij fietsten al een paar dagen in de lus van de 55 km voor wat vertier.
Bij het landgoed aangekomen stonden ze inderdaad op straat vla uit te delen. De eieren waren vast op, maar voor ons was er ook melk. Dat was echt even lekker. Al lopend werd de vla naar binnen gegoten want een lepel had ik niet gekregen.
We kwamen tot vlak voor Beers en inmiddels was het droog geworden. De kerk was op maar een paar honderd meter afstand en we konden de gezelligheid daar horen. Waarom gingen wij niet door dat centrum? Gemiste kans, want ik vind dat stukje waar de 50 en 40 samenloopt altijd supergezellig.

Wij liepen om Beers heen en de 50 km-lopers kwamen er ook weer bij. Gezamenlijk gingen we naar Vianen. Dat was het punt waar wij Robert weer inhaalden. Maar ons tempo was nog steeds lekker hoog dus liepen wij door met de boodschap dat de volgende rust op de pontonbrug in Cuijk was. Het was precies 12 uur toen wij Cuijk inliepen en langs het restaurant kwamen waar de start en finish van de Kennedymars van Cuijk afgelopen mei was.

klein022Ik was best trots, het betekende dat ik al 40 km had gelopen in een kleine 7,5 uur en dat op de 4e dag van de 4daagse waar ik 4x 55 km liep!
Voor mij begint in Cuijk de intocht. Hier begint het feest, de gezelligheid, al die mensen. In het centrum van Cuijk werd ik opeens geroepen. Het was collega Wilma. Ik kreeg een zonnebloem en maakte even een kort praatje. Wat een toeval was dit, want normaal komt ze nooit kijken en ze zag mij ook toevallig lopen.

We gingen de kade over en kwamen bij de pontonbrug die voor de gelegenheid was versierd met een Baileyboog. Zag er mooi uit. Naast de pontonbrug lag het schip waar Bernard altijd aanwezig is als hij deze dag niet loopt. En zo ook vandaag omdat hij helaas was uitgevallen. Hier mag ik altijd graag zitten. Even wat drinken, even kletsen met Bernard, even dobberen op het water en genieten van alles dat over de pontonbrug, onee vouwbrug is het tegenwoordig, loopt.

klein023 klein024

Ik zag op internet dat koning Willem-Alexander ook in Cuijk was gearriveerd. Jammer voor deze beste man, hij was te laat, ik was al weg. Hij heeft nog een poging gedaan om me in te halen. Maar toen hij ook op de boot was aangekomen, was ik daar inmiddels ook al vertrokken. Ik was met Erik alweer onderweg naar Mook. En Molenhoek. En Malden. De lange rechte weg naar Nijmegen toe. De weg vol gladiolen, mensen en muziek.

klein031klein033In Malden was de oase weer en deze was goed gevuld. Veel wandelvrienden zaten hier nog even bij te komen. Met een cola en een bakje gehaktballetjes deed ik dat ook. Heerlijk. We deden nu lekker rustig aan. Zowel Robert, pa, Peter, Syl en Bianca liepen nog achter ons en ik zou het leuk vinden om die nog te zien.

Na een tijdje gerust te hebben gingen we weer verder. Even een rondje op het KWBN-meetingpoint gemaakt. Ik kom hier normaal nooit maar het is wel grappig hoe ze overal gratis dingetjes weggeven. Maar tonijn lust ik niet en het kokosdrankje was niet te zuipen, de rij bij de dixies was giga lang dus of ik er nu ook baat bij had? Ok, ik was mn plas weer kwijt.

klein037klein039Gerda, Karst en Sander bleken iets voor mijn familie te zitten. Ik kreeg ze in het vizier. Ik nam afscheid van Erik, die naar Mar en Sabine zou lopen, ook iets verderop. Bij hen heb ik nog even gezeten en toen 200 meter verder bij mijn ouders. Ook mijn 2 tantes, oom, neefje en Jet waren er. Ik kreeg leuke cadeautjes, waaronder een leuk tegeltje. Eens wat anders dan die zware gladiolen.

Super was het om te merken dat Sabine recht tegenover mijn moeder zat, en Jos daar ook heen was gekomen. Zo troffen we nog meer bekenden en was ik steeds de straat heen en weer aan het oversteken. Eigenlijk vond ik het hier heel gezellig, maar ik wilde ook wel finishen. Van Donovan kreeg ik een milkshake en terwijl ik daar op wachtte begon Robert vast op te starten. Dus kon ik weer met een sprintje achter hem aan 😀 .

klein040

klein057Maar uiteindelijk vond ik hem weer en heb ik mijn tempo drastisch laten zakken om te genieten van de laatste kilometers. Ik kreeg gladiolen, ik kreeg een radler in mijn handen gedrukt en ondertussen moesten we ook nog handjeklappen. En toen kwamen de tribunes in zicht, met het besef dat het er nu echt bijna op zat. Ik heb de burgermeester, marsleider en co de hand geschud en toen was het nog een kwestie van uitlopen want de tribunes hierna waren zo goed als leeg, zoals altijd. De laatste bocht werd genomen en het finishdoek was zichtbaar. Yes, we did it! 222 kilometer in 4 dagen zaten erop! De nodige foto’s werden gemaakt en toen werd het tijd om af te melden.

Het was half 6 ,maar jeej, mijn rij liep tot de hokjes aan de overkant. Ik besloot eerst te gaan stempelen. Maar helaas, voor het wandelboekje lukte dat wel, maar voor de IML moest ik toch eerst geregistreerd zijn als dat ik binnen was. Pff wat een gedoe, die stempels haal ik toch voor mezelf?

Dus weer helemaal terug, over alle benen en voeten heen naar mijn rij. Aangesloten en zeker 20 minuten later was ik aan de beurt en kreeg ik mijn medaille met kroon, voor mijn 11e deelname. Toen weer naar de IML en de bar van Nederland in zilver erbij gekocht.

klein059Het was tien over 6, en we hoorden net al dat de finishtijd was verlengd naar half 7. Ja dat kon ook niet anders met zulke lange wachtrijen. Daar moeten ze wel iets aan doen, want dat lange staan na zo’n afstand lopen is echt heel erg en pijnlijk.

Bij de barometer werd de overwinning gevierd met Robert, Arjan, Remy, Jeroen, Eline, Alphons en de vader van Arjan. Het biertjes/wijntjes/cola drinken werd daarna met Robert, Arjan en Remy in de stad verder gedaan maar niet na even langs Thea te zijn gefietst om de tas te droppen en afscheid te nemen van Syl en Bianca.

Het zat er weer op. Is het me meegevallen? Ja, 200%, maar dat is vaak als je ergens tegenop ziet. Ik heb makkelijk gelopen en behalve de keelonsteking (ik had nog steeds zo goed als geen stem) eigenlijk nergens last van gehad. Een jaar lang sporten en afvallen heeft mij heel veel voordeel opgeleverd deze week.

Voor alle foto’s van vrijdag: KLIKKLIK

klein063

 

 

You may also like...

1 reactie

  1. Ineke schreef:

    Hilarisch stukje over de regen en het nat worden. Ik zag het helemaal voor me! Ik rust ook altijd in St.Walrick lekker koffie MET! Hier wachtte ik tot het wat droger werd maar helaas vanaf Overasselt tot Linden in de regen gelopen!
    Heb ook weer van dit stukje Nijmegen genoten, en ik kan het beamen: afvallen maakte het voor mij ook een stuk makkelijker! Ik heb super gelopen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *