100e 4Daagse Nijmegen – 20 juli – Dag van Druten

001De dag van Druten inderdaad. Want daar gingen we vandaag naartoe. Een route van maar liefst 57,2 km. Deze dag zag ik het meest tegenop, puur vanwege de afstand, de tijd en het feit dat het al de tweede dag was dus niet geheel soepel meer zou gaan.

Dat laatste viel mee, zoals steeds het laatste jaar, heb ik geen spierpijn of last van stramheid meer na het lopen. Ook vanmorgen stapte ik zeer soepeltjes om 3 uur uit mijn bed. Daar was ik blij mee!

Vandaag was de wekker wat vroeger gezet want we wilden om 4 uur door de scan zijn. En dus waren Robert en ik al om kwart voor 4 op de wedren. Jacqueline was nog iets eerder, maar we zagen haar niet. We besloten om gewoon aan te sluiten en te gaan.
Om 5 voor 4 begon men met scannen en om 2 over 4 waren we er dan ook al door. Fijn!

Het eerste stuk was weer schuivelen, dit keer door de vele studenten die ons stonden uit te zwaaien. Het lijkt wel of dat er ook steeds meer zijn. Ach, het is wel gezellig en het helpt menigeen om even op gang te komen. Vandaag liepen we voor het eerst deze week die lange straat uit langs ziekenhuis/universiteit. Onderweg appte ik met Jacqueline, maar haar trof ik pas na Hatert en daarna waren we haar ook snel weer kwijt om de rest van de week helaas ook niet meer te zien.

003Leuk was het om de Goedemorgenman en de Bordjesman weer aan de route te zien staan. Zoals altijd ben je een uurtje bezig om Nijmegen uit te komen. Helaas gingen we wederom niet door de wijk Weezenhof, zo jammer dat de protesten van de bewoners daar niks uitgehaald hebben. Nee we gingen er keurig om heen om vervolgens de snelweg over te steken en af te slaan het zandpad op. Zo’n lekker stuk dit, het is kiezen tussen zandpad of smal fietspad. Beide niet prettig, want je moet opletten en kan niet inhalen. Onderweg kwam ik opeens Harm Edens tegen zonder camera’s, ja daar moest ik natuurlijk even mee op de foto!

Een aantal kilometers verder was Hi-tec met een peilpunt. Ik had een pluspakket besteld maar vergeten mijn chip af te halen maandag. Dat kon ik hier alsnog doen. Dan kreeg ik vanaf nu elke dag een persoonlijke video 😀
Na een korte stop liepen we verder, tot we een mooi plekje vlak voor Alverna zagen waar we konden zitten en plassen. Hier trof ik nog wat streekgenoten en ondertussen op het parcours kwamen de eerste 40ers al langs. Toch niet eerlijk, 30 en 40 lopers mochten vandaag vanwege de hitte een halfuur eerder starten, en de 55 die de tijd zo hard nodig had kreeg niks.

004Alverna was kort maar gezellig en al gauw verlieten we het dorp dan ook weer om richting de eerste rode kruis post te gaan. Hier was de splitsing voor de 55 km. Wij gingen rechtstreek Wijchen in. We kwamen door het centrum via een andere kant maar helaas was hier nu nog helemaal niks te beleven. Alles stond wel klaar voor vanmiddag.. Ook weer jammer, konden de mensen eindelijk een hele dag feestvieren, kozen ze nog voor een halve dag.

Nu kregen we het nieuwe stuk parcours. 28 nieuwe kilometers. Dat leek me dan wel weer leuk, ik hou wel van wegen die ik nog niet ken. Ik moet zeggen, de route tot Afferden aan toe was leuk! Steeds een dorpje, een route die schaduwrijk was, ja de heenweg was echt leuk.

We liepen van Wijchen naar Leur, Hernen en Bergharen (waar we nog even wat hebben gedronken), onderweg langs Anita en de PostNL rust en kwamen toen aan de grens met Druten. Daar was een feestje van gemaakt met een heuse grenspost waar we een visum en een medaille kregen. Er was muziek en er waren allerlei oude foto’s te zien.

012 013 014

021Echter waren we nog niet in Druten zelf, dat duurde nog even, eerst nog door Horssen. Maar eenmaal in Druten aangekomen was het nog een groter feest! Jaren hadden ze er alles aan gedaan om de 4daagse weer door hun stadje te krijgen en nu het eenmaal zo ver was hadden ze ook alles uit de kast gehaald om het ons wandelaars naar de zin te maken. Er waren oldtimers, er was een rode loper, er was veel muziek en ontzettend veel publiek.

En belangrijk: het was inmiddels heet geworden, dus overal was water in de vorm van tuinslangen, emmers, sproeiers en waterpistolen. Super! Tegenover de kerk heb ik nog geprobeerd een collega te spotten maar dat mislukte. Op dat moment kwam Robert weer aanlopen en samen zijn we Druten uitgegaan en op de dijk naar Afferden hebben we nog even een rust genomen. Ook in Afferden was het leuk, maar dat was het laatste voorlopig. We kregen de terugweg naar Beuningen voor onze kiezen.

024Zeker een weg van een kilometer of 10 in de brandende zon. Met zo goed als geen water en geen schaduw. Ik had het zwaar op dit stuk. Een flinke dip had ik. Gelukkig had ik begrepen dat Jos een rustpost had ingelast halverwege dit stuk, dat was zo lief! Bij deze rust heb ik nog even gezeten in de brandende zon maar ben toen met Hein en maten weer verder gelopen. Toen ik weer opstartte kreeg ik haast geen lucht meer. Mijn keel zat helemaal dicht en ik snakte naar adem. Help, wat overkwam me nu? Ik had het gevoel dat ik stikte en besloot vlak achter Hein te blijven, voor het geval me iets gebeurde. Hoewel hij dat niet doorhad verder 😉 Ik kwam even later Robert weer tegen die in de schaduw bij een boerderij zat, en ben daar ook maar even weer gaan zitten. Gelukkig ging het hierna iets beter met me qua adem. Robert en ik liepen vandaag steeds verschillende tempo’s waardoor ik steeds vooruit liep en hem later wel weer tegenkwam als ik ergens had gerust.

027Op weg naar Beuningen kwam Rina het parcours op met Steve, een oud-topvolleyballer. Zij kletsten, ik luisterde (want kon nog steeds niet praten) en dronk van de isostar die ik had gekregen van Rina, lekker, even wat anders!. Makkelijk had ik het nog steeds niet maar al luisterend kwam Beuningen toch gauw in zicht. Via de app zag ik dat Aike vlak na de samenkomst zou zitten. Een mooi punt om naartoe te lopen. Daar aangekomen moest ik toch even wat tranen laten. Maar een flesje drinken, zakje chips en de bemoedigende woorden van Aike (die zelf vanochtend gestopt was helaas) en haar moeder deden me zo goed, dat ik na de tijd weer vol goede moed op stap ben gegaan en eigenlijk ook geen dips meer heb gehad vandaag, en de rest van de dagen.

Ik dacht dat ik voor ome Wim even om moest lopen, maar nee hoor, de beste man zat schuin tegenover Aike. Leuk om hem weer te zien en eventjes met hem te kletsen. Gelukkig hadden we tante Wilma gisteren al bij Inger gezien, want zij was hier vandaag niet. Echter, zoals altijd hier ben ik laat en moest ik nu toch wel gaan doorlopen. Ik had nog ruim 9 km te gaan en het was tegen drie uur. Een bezemwagen haalde me zelfs al in 😀

026028Dus ging ik in mijn eentje Beuningen door en trof daar opeens Rina weer. We liepen weer even samen op, tot zij ging plassen. Toen ging ik in mijn eentje door naar Weurt. Hier bij de sluis verkochten ze slush puppy. Oeh..lekker koud en goed voor mijn keel. Helaas, dat eerste was inderdaad waar, maar bij elke slok die ik nam werd ik misselijk. Te koud voor de maag dus. Opeens haalde Robert me weer in. Die had ook door dat er nu doorgelopen moest worden. Kon ik mooi mn slush puppy weer aan kwijt, weggooien was ook zonde 😉 Op hetzelfde tijdstip als vorig jaar kwam ik weer langs Sabine. En we weten allemaal hoe het toen is gegaan…stipt om 5 uur binnen. Ze gebood me door te lopen, wat ik dan ook graag deed, met Robert in mijn kielzog.

Dat we een halfuur later mochten finishen was ons nog steeds niet bekend op dat moment. We sprintten de Kanaalstraat door, waar het nog steeds een feest was. Hier kwam ik Moontje tegen, dochter van Hannie, waar we eerder altijd sliepen met de 4daagse. We kwamen elkaar toevallig tegen op FB in een hardloopgroep onlangs, dus leuk om haar nu ook even weer te zien.

Een kort praatje, en hup door maar weer. De tijd begon nu echt te dringen, we moesten nog 3 km en hadden nog een krappe 40 minuten. We gingen het Waterkwartier uit en de Waalkade weer op. Om ons heen waren nog veel wandelaars! En toen…1,5 km voor het eind was daar het matrixbord met de boodschap: finishen kan tot half 6. Pfff een zucht van verlichting. Ik had het anders ook wel gehaald, maar dit gaf lucht.

030Op de Voerweg besloot ik dan maar meteen om nog even een kleine pauze in te lassen. Meerdere deden dat met mij en zo kwam ook Ank nog even naast me zitten. Na een kleine 10 minuten, waarin een feestganger voor ons nog even flesjes vulde en doekjes nat maakte aan de overkant, gingen we de laatste kilometer in. Het feest dat roze woensdag heet werd hier gevierd! Man o man, wat een volk, wat een gezelligheid! Ik geniet hier altijd zo van! Wederom gingen we het Faberplein over en toen konden we naar de wedren, afmelden!

Het was inmiddels 10 over 5 door die 10 minuten pauze. Maar het gaf niks, het was heet, het was lang, het was pittig, maar we hadden het gehaald! Nu zouden dag 3 en 4 ook gaan lukken.

Ik besloot meteen naar huis te gaan, Robert wilde nog even blijven liggen op de wedren. Had ik een voorgevoel? Toen ik net thuis was kwam zo uit het niets een stevige onweersbui de lucht uitvallen en sloegen bij ons zelfs alle stoppen door. Had ik even mazzel..

Voor alle foto’s van woensdag: KLIKKLIK

You may also like...

1 reactie

  1. Ineke schreef:

    Wauw…..alleen maar wauw! Heb je verslag ademloos gelezen! Erg leuk geschreven hoor. En knap dat je ondanks de keelontsteking toch nog zo goed kon lopen! Petje af

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *