100e 4Daagse Nijmegen – 19 juli – Dag van Elst

 

002Om kwart over 3 rinkelde hij dan…de wekker. Maar wederom had ik slecht geslapen vannacht. Het was ook gruwelijk warm boven. Ik had wel zin om te beginnen!
Mijn tas had ik gisteravond al klaargezet en broodjes waren ook al gesmeerd. Het enige wat ik deze nacht nog moest was mijn voeten aftapen. Dat doe ik niet ’s avonds al want dan moet ik met sokken aan slapen en dat vind ik zó vies.


Robert zat al in de kamer, hij verbleef deze week ook bij Thea en zou ook 55 km lopen. De tafel was al gedekt en na 2 broodjes en een pillencocktail gingen we richting de wedren. Hier hadden we afgesproken met Jacqueline. Iemand die ik ken van het hardlopen/Facebook. Zij had zich vorige week nog van 40 naar 50, naar 55 km om laten zetten en vroeg of ze mee mocht lopen.

Iedereen mag met mij meelopen, maar zonder afspraak. Zolang het goed gaat, gaat het goed. Raken we elkaar kwijt, jammer dan. Gaat iemand harder of zachter, jammer dan. Ik ben tegenwoordig gewend om alleen te lopen met de 4daagse en vind het heerlijk om mijn eigen gang te kunnen gaan. Ik ken ook teveel mensen onderweg en aan de kant, ik loop met iedereen, zit overal en tja niet iedereen kan en wil dat. De 4Daagse is dan ook mijn week, ik heb geen zin om rekening met anderen te houden (alhoewel ik dat onbewust vaak wel doe). Lekker egoïstisch he?

010Maar de eerste dag ging het prima met Robert en Jacqueline. We hebben bijna de hele dag samen gelopen. Om 4 uur klonk het startschot, dat zagen we nog net toen we de wedren op kwamen. Een kleine 20 minuten later waren we door de scan en waren we ‘los’.
Het was druk, zeker tot aan de Waalbrug hebben we moeten schuifelen in de menigte. Ik had niet verwacht dat je zo kon merken dat er een paar duizend extra deelnemers waren dit jaar.

019Gelukkig konden we vanaf Lent een beetje doorlopen. Door de altijd leuke Via Begonia naar Bemmel. Bemmel uit, Bemmel in. Bij het wapen van Bemmel zag ik gele shirts zitten, maar ditmaal sloot ik niet aan voor de eerste koffiestop. Ik liep lekker en wilde zoveel mogelijk kilometers in de ochtend maken. Dus gingen we Bemmel echt uit en naar park Lingezegen. Dit stuk is er wel mooier op geworden de laatste jaren met het vernieuwde fietspad, het 4daagsebos en de kunstwerken. Het cachen hier heb ik maar achterwege gelaten.

 

We gingen de 50-lus in en zagen dat de 4Daagse app toch niet helemaal klopte. Onze finishtijd zou rond 6 uur zijn en Robert zou 4 km achter me lopen terwijl hij toch echt naast me liep. Hilariteit alom.
Ongemerkt waren we intussen Huissen ingelopen. Tijdje geleden dat ik hier ben geweest. Ik besloot om hier wel een rust te houden. We hadden er 20 km opzitten.

022Op het marktplein was het druk, maar een bankje rond de boom had nog wat plek als anderen wat opschoven. Cobie en Marieke kwamen even hoi zeggen. Ik schoot ergens naar binnen voor een sanitaire stop, en had geluk dat er niemand anders hetzelfde idee had. Daarna nog even een broodje naar binnen gewerkt en toen konden we weer gaan. Jacqueline was al doorgelopen want bij Elden zou haar vader staan.

Wij gingen Huissen verder door en toen het dijkje op. Een dijkje waar je niet kunt inhalen en alleen maar mee kunt zingen met de mensen die voor je lopen met muziekinstallaties. Nouja zingen, playbacken werd het, mijn stem was nog steeds zo goed als weg.

We kwamen vlak langs mijn werk en toevallig appte ik op dat moment met een collega. Zwaaien zat er net niet in. We liepen door naar Elden en ook hier was het weer leuk en gezellig. Vlot daarna kwamen we bij het punt waar Jacqueline weer op ons stond te wachten. Met zn drien gingen we weer verder, op naar de samenkomst met de 40.

Altijd mooi, die samenkomst. Die grote brede weg, vol wandelaars, 40, 50 en 55 km-lopers, ik vind het altijd een mooi punt.
Bij papa en mama Sunny was de volgende korte stop. Mama Sunny bood ons een heerlijke pannenkoek aan. Die smaakte zoals altijd weer heerlijk.

031033We waren bijna in Elst. We liepen de nieuwbouwwijk door en daar heb ik voor het eerst maar eens gebruik gemaakt van de vele watervoorzieningen. Het was namelijk al erg warm geworden en flesjes en hoofddeksels snakten naar water. Vlak voor het centrum van Elst zou collega Mariëlle staan. En warempel, vorig jaar had ik haar gemist, maar nu zag ik haar! Van haar dochtertje Britt kregen we een bakje ananas en dat was echt superlekker!

Ze stonden op het punt waar de 30 km erbij kwamen en toen ik die drukte zag zei ik al: dat wordt schuivelen door Elst. En inderdaad, voetje voor voetje gingen we het centrum door. Wat druk! Tja normaal ben ik ook veel later, maar nu had ik nog een lusje te gaan.
Elst was blauw. Ze willen er blauwe dinsdag van maken en hadden alles blauw versierd, tot de toren aan toe. Ik vond het mooi.

Toen we Elst eindelijk doorgebuffeld waren konden we weer een beetje tempo maken. Maar niet lang want zoals iedereen weet is dan de oase in aantocht. De rust bij Eric en Carla, met een weerzien van vele wandelvrienden. Een rust waar ik altijd naar uit kijk. Ik kreeg een kopje soep en wat te drinken en de schoenen gingen even fijn uit.

042De oase stond op het punt waar de 55 km de lus in ging, was een leuk stukje want we lachten natuurlijk alle ‘watjes’ uit. Maar dat is natuurlijk niet gemeend, want voor iedereen is dit een prestatie, ongeacht de afstand die men loopt.
De lus was een blokje om. Rechts en 2 keer links. Met ik geloof 1 emmer water onderweg. En de vader van Jacqueline met een zak drop.. 😀

Ik had verwacht dat het rustig was bij de samenkomst, maar dat viel mee. Er liepen nog genoeg mensen op het parcours. En dus gingen we door naar Valburg. Daar ging ik even bij Mama Inger naar binnen. Leuk om ook hier weer bekenden te treffen. Ook Syl, Bianca en Annie zaten er en met hen zijn we weer opgelopen vanaf hier.

 

048Maar hen raakte ik ook al snel weer kwijt. Want een kilometer of 3 verder werd ik geroepen en bleken mijn vader en Peter aan de kant te zitten. Ook daar hebben we nog een praatje mee gemaakt maar zij wilden nog even rusten terwijl wij weer wilden lopen. Het lange stuk via Slijk-Ewijk naar Oosterhout vind ik altijd een lang eind. Maar ik vond het nu wel meevallen. Oosterhout diende zich aan en zo ook het geocache-event hier. We ploften neer op een stoel bij het logo, maar het event bleek 20 meter verder te zijn 😀 Daar trof ik Margreet, leuk om haar ook als deelnemer te zien. We tekenden het logboek, kregen een hapje en drankje en ik heb hier even heerlijk in de schaduw gezeten.

De theetuin waar ik normaal zit sloeg ik dit jaar dus over, helaas want ik hoorde achteraf dat het het laatste jaar was dat ze het deden. Jammer.
Wij zijn de dijk opgegaan na het maken van wat mooie foto’s en liepen de laatste kilometers naar Nijmegen. De skyline was zichtbaar, evenals de bruggen maar het duurde nog even voor we aan de overkant waren. De dijk ging over naar de Lentse Warande, waar we zondag moesten opstellen voor de vlaggenparade. Beter dan die saaie omweg van vorig jaar.

054In een vlucht zag ik Sabine, maar ik liep te lekker om te stoppen. We wilden de Waalbrug op maar werden tegengehouden. Er bleken hulpdiensten bezig te zijn en wij mochten niet verder. Stonden we daar in de brandende zon… Ik trof Syl hier, die Bianca kwijt was. Maar toen we weer op gang kwamen raakte ik ook iedereen kwijt. Ik genoot van de laatste kilometers, over de Waalbrug en door het gezellige centrum. Onder de tent door van het superleuke Faberplein en toen naar de wedren. Het was slechts tien over 4 toen ik mij afmeldde. Vroeg voor mijn doen, maar wel fijn want dan had ik wat speling voor morgen, als de route 3 km langer zou zijn dan vandaag.

Met Robert heb ik nog even op de wedren gezeten maar ik wilde nog een krantje scoren dus voor 5 uur was ik ook alweer weg. We zijn naar huis gefietst waar we nog een uurtje of 3 hadden om te douchen, eten, bijkletsen, omroep Gelderland kijken, alvorens we weer naar bed konden.

Voor alle foto’s van dinsdag: KLIK

 

You may also like...

1 reactie

  1. Ineke schreef:

    Chapeau! Heerlijk verslag en lekker nagenieten! Ik heb hetzelfde als jij: liever loop ik “alleen” de vierdaagse, ik ken zoveel mensen en eigenlijk kom ik ook steeds weer bekenden tegen. En met onbekenden klets ik ook lekker weg! Heerlijk, mijn weekje van genieten! En daar is niks egoïstisch aan hoor!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *