5e Torentocht Gramsbergen – 26 maart – 40 km

001Vandaag was er een luxe probleem. Ging ik wandelen, hardlopen of geocachen? Ik had niks gepland en mijn voorkeur ging naar een hardlooptocht. Maar het zou mooi weer worden en Robert wilde ook wel wandelen dus werd er een wandeltocht uitgezocht. Er was veel keuze: Blokzijl, Gramsbergen, Balkbrug. Robert wilde naar Blokzijl, ik naar Gramsbergen. Ik had zo geen zin in lange polderwegen, die had ik de laatste keer in Ooltgensplaat genoeg gehad. Gramsbergen maakte mooie reclame voor hun tocht en het leek me meteen wel wat. Robert ging toch mee naar Gramsbergen, maar dan gingen we wel op de 40 km.

Pa en Peter zouden ook naar deze tocht maar gingen voor de 20, die uiteindelijk 25 bleek te zijn. Liana en Desiree waren ook aanwezig, maar zij liepen ook 20. De start van de 40 was om 7 uur. Maar dat vond ik echt te vroeg. Dus spraken we om 8 uur af. Toen ik aan kwam rijden was er al een heel lint met wandelaars langs de Vecht aan het lopen. Waarom gaat toch iedereen meteen bij het begin van de starttijd weg? Gelukkig konden we redelijk vlakbij toch onze auto’s kwijt bij het station.

01Voor de startlocatie scheelde het wel dat velen al weg waren, het was zo’n klein ding dat je je kont er amper kon keren. We schreven ons in en vertrokken meteen. Weg uit dit benauwde hok. De 40 km kreeg een blauw routeboekje en moest de blauwe pijlen volgen. De 20 en 30 km volgden een andere kleur en deze routes bleken tegengesteld aan die van ons te zijn. Dat was wel prettig want we hebben amper 40 km wandelaars gezien en op deze manier kwamen we tot het eind toe nog mensen tegen onderweg.

11Wij begonnen met een stuk Gramsbergen om vervolgens via een parkje en langs het kanaal Gramsbergen uit te lopen.
Meteen in het begin misten we al een pijl, maar kwamen hierdoor wel vlakbij een geocache terecht die we konden loggen. Eenmaal weer op de route misten we weer een pijl. We liepen te ver langs het kanaal. Maar ik zag op de route dat de 40 bij het volgende viaduct er weer bij kwam dus we besloten door te lopen in plaats van terug.

We staken de N34 over en liepen richting de eerste bootovertocht. We hadden 2 vouchers gekregen om 2x 800 meter te varen met een motorbootje. Dit was heel erg leuk. We kregen van de stuurman nog een extra rondje met uitleg over dit gebied. Eenmaal aan de andere kant stonden mensen van de andere routes klaar om weer in te stappen. Zo was dat goed geregeld en had je geen lange wachtrij aan 1 kant. Aan de andere kant kregen we ook nog een appel aangeboden.

02Liana stond hier ook en maakte wat foto’s en even verderop kwam ik nog een bekende tegen. Ik moest echt even een sanitaire stop inlassen en toen ik terugkwam op het fietspad kwamen mijn vader en Peter ons tegemoet lopen. Na een kort praatje gingen wij snel door naar de eerste rust. Deze was bij een boerderij. De muziekmensen kwamen net aanlopen, maar wij zouden hier nog een keer rusten vandaag dus vanmiddag was het hier vast gezelliger.

We hebben een stempel gehaald en zijn doorgelopen. Ik had verwacht dat we naar Duitsland zouden gaan, maar blijkbaar zijn de routes veranderd want we gingen naar Hardenberg. We kregen een mooi stuk langs de Vecht en zagen weer wandelaars van andere routes uit het centrum komen. Aan de rand van Hardenberg was voor ons de tweede rust. We zaten hier op ruim 16 km en besloten in dit verzorgingstehuis even te gaan zitten. Het was lekker rustig dus plek zat. Na een kop thee en een paaseitje gingen we weer verder.

03We liepen de lus in, en hoewel dit normaal kilometers vreten is, was het dit keer eens gewoon mooi. Zo niet het mooiste stuk van de route! We liepen namelijk het gebied Oldemeyer in. We gingen het bos in, kwamen over heidevelden en liepen langs de Haarplas, om dit vervolgens via prachtig bruggetje over te steken. Bij dit bruggetje besloot ik mijn boterhammetjes op te eten. Het was hier zo mooi, zonde om meteen weg te gaan. Het was ook prima weer, de sjaal was al af, maar de jas nog net niet uit.

04We liepen verder langs de Oldemeyer en moesten stempelen bij een tent van Staatsbosbeheer. Blijkbaar was er een scoutingactiviteit vandaag gezien alle materialen die hier aanwezig waren. We kwamen een stel Duitsers tegen die de weg kwijt waren. Ze hadden geen pijl meer gezien. Nee die was er ook niet, maar de route wees vanzelf dus we liepen wel goed. We kwamen op een prachtig fietspad door het Vechtdal terecht. Dit pad leidde ons naar Rheeze. In Rheeze was de volgende rust, bij een luxe bed and breakfast.

05Rheeze is een dorp die bestaat uit een brink met daaromheen een aantal mooie oude boerderijen. Als je hier rondloopt is het net of de tijd 100 jaar geleden is stilgezet. Ik vind het er prachtig! We hebben dan ook even lekker uitgerust op het terras en ik heb de schoenen er maar eens weer bij uit gedaan. Van Rheeze ging de tocht verder, wederom via een fietspad door het Vechtdal. Prachtige paden! We liepen weer richting Hardenberg en hadden slechts 4 km na de vorige rust alweer een stempelpost. Deze was bij natuuractiviteitencentrum de Koppel, gelegen bij stuw de Molengoot. Het gebied hier is flink opgeknapt en bevat nu wandel, fiets en kanoroutes en is erg mooi om hier doorheen te lopen.

06

07We zaten op 31 km en hadden nog 10 km te gaan. We liepen eerst weer richting de boot. Grotendeels door Hardenberg, en later via een wandelpad langs de Vecht. Bij de boot kregen we hetzelfde stukje te varen als vanmorgen. Bij de partytent die hier was opgezet kon je kruidenbitter krijgen, maar dit hadden wij op dat moment niet door dus hebben we dat gemist. Aan de andere kant aangekomen kwamen we ook weer bij de zelfde rust aan als vanmorgen. We hadden hier de muziek verwacht, maar helaas we waren nu te laat, ze waren al weg. We konden het doen met een pakje chocomel of fristi en een praatje met de vrijwilligers. We besloten niet te gaan zitten maar de laatste 4 km door te lopen naar de finish.

08

De laatste 4 gingen wel wat langzamer dan de rest van de dag. Robert kreeg wat last en ach het laatste uurtje is nooit leuk. We kregen nog een grasdijk langs de Vecht voor onze kiezen en een vervelend lange weg om Gramsbergen in te komen. Daar gingen we gelukkig nog even door een oud stukje centrum om vervolgens aan te komen bij bierbrouwerij de Mommeriete, alwaar de finish was. Het was 5 uur, dus we hadden nog een halfuur over. We bleken nog niet eens de laatsten te zijn.

 

 

1We kregen een stempel en konden een medaille zonder lint kopen. Een plaatje was er niet (meer). Van de beloofde bezichtiging van de brouwerij kwam ook weinig terecht omdat er een muziekinstallatie was opgebouwd en een feestje werd gevierd in de brouwerij. We hebben op het terras nog wat gedronken en zijn daarna weer huiswaarts gegaan.

Het was een mooie tocht, zonder problemen gelopen en zeker voor herhaling vatbaar!

 

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *