4Daagse Nijmegen Dag 1 – 15 juli – 40 km

 

mini01Het was een kort nachtje vanwege het vuurwerk De Waal in Vlammen, waar we heen zijn geweest. Maar gelukkig was het niet mijn eerste nacht in dit bed dus ik heb redelijk geslapen. Rond 5 uur ging de wekker en kon ik voor de eerste keer beginnen aan het ritueel: opstaan, aankleden, voetjes tapen, ontbijten en de stad doorfietsen.

Op ons ontbijtbordje lag vanmorgen het poppetje Wammus. Een cadeautje van Thea, die zelf nog lekker lag te slapen. Maar de ontbijttafel had ze wel klaargemaakt voordat ze naar bed ging. Wat lief!

We pakten de fiets en gingen de heuvel over waar het centrum op gebouwd was. Vandaag ging het wel maar aan het eind van de week viel ons dit altijd zwaar en noemden we het de Alpe d’huez.

Bij de start was het behoorlijk druk. We sloten aan in de rij en keken opeens tegen Maike op. Goeiemorgen!
 mini02Ze zocht het GGG, die een eindje verderop stonden. Tegen half 7 waren we door de start en was de 98e 4Daagse ook voor ons begonnen! Ik liep op met Syl en Bianca, maar al op de Waalbrug was ik ze kwijt en trof ik Bernard. Bernard had een mooie grote vlaggenstok met kleurige linten en een vlag aan zijn rugzak gemaakt waardoor ik hem de hele week vaak zou spotten.

We werden uitgezwaaid en gezongen door een heleboel studenten die hierna lekker hun bed in doken, maar aan slapen hoefde ik voorlopig niet te denken.
Aan de andere kant van de Waal wachtte ons een verassing: Lent was 1 grote bouwput geworden. We kregen een ander stukje om te lopen maar kwamen gelukkig wel weer uit in de Via Begonia. Want dit eerste feestje konden we natuurlijk niet missen.

mini03In Bemmel was vandaag onze eerste koffiestop. Syl en Bianca sloten aan en een tafeltje verder ook het GGG en andere bekenden. Een kopje thee werd het, met de aangeboden ontbijtkoek van de gemeente. En een sanitaire stop.
Na deze rust liepen we verder, op naar Elst. We troffen Bertus en zijn zus en kwamen tot de conclusie dat we allemaal honderd zouden worden, want dat stond tenslotte op het bord bij het 4daagsebos.

Langs de Rijkswoerdse plassen ging het legioen, om vervolgens de eerste controle te krijgen en daarna samengevoegd te worden met de 50-ers. Heerlijk is het als die er weer bij zijn want tot die tijd loop je toch wel echt in een kippenhok 😉

Zoals elk jaar stonden papa en mama Sunny weer aan de kant met hun soep en appeltaart. Ik nam weer even een korte pauze en genoot van alle mensen die langs wandelden. Ik kon daar uren naar kijken, maar helaas moest ik zelf ook weer verder.

Via de nieuwbouwwijk kwamen we bij het centrum van Elst. Dit jaar was het drukker dan ooit voor mijn gevoel. Of was ik vroeger dan anders? Hoe dan ook, we moesten schuifelend het centrum door, en onze tostiplaats zat ook vol. Een paar tentjes verder vonden we een terras en omdat ze daar geen tosti hadden werd het soep. Het was inmiddels lunchtijd dus wel verdiend.

mini04Na Elst volgde een stukje Molukse wijk en industrie en toen was daar opeens de mooie Beachflag van de enige echte Auto Gaat Sneller Rustpost 🙂

Carla, Erik en Jos bemannen deze post en het is altijd een warm welkom hier. Het zit er altijd vol met wandelvrienden, altijd is er wat lekkers en het is er zo gezellig dat je eigenlijk niet wilt opstaan om verder te lopen.

Syl en Bianca rusten hier nooit dus met hen spreek ik altijd weer af in Valburg bij mama Inger. Ook zo’n mooi plekje aan de route. Ook bij mama Inger is het altijd een weerzien met bekenden en kun je even lekker zitten en naar de wc.

Tja het lijkt nu wel of ik van rust naar rust loop, en eigenlijk is dat ook zo 😉
Vanaf Valburg staat ons een saai stukje te wachten. Maar bij de Pannekoekerbakker lag Remy in het gras te wachten op zijn vrienden (die voor hem zijn alleen weet hij dat niet) en hij liep vanaf hier een stuk met me mee. We troffen hen al gauw en zo kletsend zijn we ongemerkt alweer langs Slijk-Ewijk en onderweg naar Oosterhout.

In Oosterhout is er een tuintje waar je heerlijk rustig en in de schaduw kunt zitten, dus ik wachtte daar even op Syl en Bianca en met een glaasje biologisch appelsap ploften we neer.

mini05Het is de hele dag al wat bewolkt en dus een prima wandelweertje. Van mij mag het zo blijven.

Na deze laatste rust gingen we de Oosterhoutsedijk op en liepen we naar Lent. Zoals elk jaar, alsof het zo moet zijn, trof ik Hans, Henk en Alie. Ik had ze al een tijdje niet meer gezien dus gezellig kletsend liepen we die dijk af. In Lent stond Sabine al de hele dag in de brandende zon op haar wandelvrienden te wachten, en ook ik trof haar. Bernard stond er ook bij en zo liepen wij weer samen de Waalbrug over.

Nog eventjes het centrum van Nijmegen door, waar het weer supergezellig was op het Faberplein, en dan naar de wedren waar ik mij afmeldde voor dag 1. Ik haalde wat te drinken en zocht een plekje om even uit te blazen, maar toen er geen bekenden meer waren deed ik mijn schoenen weer aan en fietste naar huis.

mini06Thuis bekeek ik de schade: ik had vandaag wat last van mijn linker scheenbeen en mijn rechterknie en dat baarde me wel zorgen. Ook had ik door het zweten een vervelende schuurplek opgelopen. Met mijn voetjes was niets aan de hand. De benen werden ingesmeerd met Perskindol en de voetjes met Gewohl.

Morgen maar lekker rustig opstarten, hopelijk gaat het dan goed met de beentjes.
Voor vanavond stond alleen nog een lekkere maaltijd op de planning van de pizzaboer en een aflevering van omroep Gelderland en daarna gingen we allemaal lekker op tijd ons mandje in.

 

Klik hier voor alle foto’s

 

 

 

 

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *