Tocht om de Noord
24/25 september 2011
2x40 km

De tocht om de noord is een wandeltocht die zo leuk is dat hij jaarlijks terugkeert op de wandelplanning. Dit jaar alweer voor de 3e keer en dit jaar niet alleen met Maike, maar ook met Trudy, Syl, Annika en Gery. Met 6 dames naar Groningen..als dat maar goed komt :D Maike had voor ons allemaal jurkjes/tuniekjes gemaakt van de Groningse vlag zodat we lekker herkenbaar zouden zijn. Nou en dat is gelukt, wat een aandacht hebben we gehad!

Op vrijdagmorgen vertrok ik al vroeg zodat ik onderweg nog kon cachen. Aan het eind van de middag kwam ik aan in de stad en nadat ik eerst mijn spullen naar het Bed and breakfast had gebracht ging ik naar de binnenstad om de andere dames op te zoeken. Het werd een leuk weerzien en er werd dan ook volop bijgekletst terwijl we een hapje aten bij Humphrey's. Toen we weer in het B/B waren had ook Maike zich bij ons gevoegd en waren we compleet.

De volgende ochtend ging al vroeg de wekker. Om kwart over 5 al... Na de gebruikelijke rituelen werd er een heerlijk ontbijt klaargezet en deden we ons tegoed aan de heerlijke broodjes. Vervolgens reden we naar de start/finish die was op het Zernike terrein in het noorden van de stad. Bij binnenkomst merkten we dat we meteen door konden lopen naar de bus en zo zaten we om kwart voor 7 al in de bus op weg naar Kloosterburen. Hier stond de carnavalsvereniging ons al op te wachten en ons uit te zwaaien. Maar wij deden eerst een bakkie voor we van start gingen.
In het eerste halfuur van de wandeltocht kregen we al 2 kerken van binnen te zien en gingen we door een boekwinkel waar een monnik zat. Natuurlijk werd alles gefotografeerd en daardoor duurde het even voordat we het kleine dorp uitwaren. Onderweg werden we verwend met gewijde muziek, nou ik was gezegend voor de rest van de tocht!!

Toen we het dorp uit waren kregen we meteen het Groningse landschap te zien. Lekkere lange fietspaden en kijken zover je kan. We kwamen weer uit in Wehe den Hoorn, een bekend dorp van eerdere edities.
Hier gingen we door het Hogeland college waar de kids hun uiterste best deden een Gronings verhaal te vertellen. Ook werden we getrakteerd op arretjescake. Door een galerie en toen door naar het volgende dorp Eenrum. In Eenrum mochten we een kijkje nemen in de mosterdmakerij, de molen en de kaarsenmakerij. Ook was het voor ons tijd voor koffie en appelgebak. Dankzij onze outfitjes hadden we onderweg al veel aanspraak en werden we geregeld op de foto gezet.

In Mensingeweer kwam het zelfs tot een video-opname, we werden geinterviewd door RTV Noord! Maike deed het woord terwijl we door de leuke zintuigentunnel gingen. Zie hier
Ook in Mensingeweer deden de mensen enorm hun best om het ons wandelaars naar de zin te maken! Het is elk jaar weer een feestje om door dit dorp te wandelen.

Maar we moesten door, en wel via een stukje Pieterpad naar Winsum. Maar in plaats van linksaf gingen we rechtsaf en kwamen opeens in een lange rij mensen terecht. Wat was hier aan de hand? We moesten met een bootje naar de overkant van het water. De organisatie dacht echter dat het nog wel een uur kon duren voor we aan de buurt waren, maar dat viel mee, na een kwartier waren we over. Wel origineel dit. Na de overtocht die erg leuk was gingen we door een koeienstal en uiteindelijk kwamen we op het terras in Winsum terecht. Heerlijk langs het water, genieten dit!

En dan hadden we het leukste van dit dorp nog niet gehad, want midden in het centrum stond een tent vol met proeverijtjes, van snacks tot chocowijn en pieterpadlikeur. En vooral dat Pieterpadlikeurtje was erg lekker. Na een bezoekje aan de slijterij en een mooie aanbieding besloot ik een fles mee te nemen. Enig nadeel: ik moest er nog 25 km mee sjouwen.

Van Winsum ging het naar Onderdendam en dit stuk was behoorlijk warm. Wel grappig was dat we heel erg in de verte de skyline van Groningen zagen, maar die afstand was nog wel bijna 10/15 km.
Na nog een terrasje in het dorp konden we door naar Bedum. In Bedum kon ik de enige cache van vandaag zoeken en met succes. Binnen in de scheve kerk konden we genieten van een gospelkoor die heel mooi zong.

En nog steeds moesten we een heel eind wandelen. Nog 14 km lagen voor ons. Eerst maar eens naar Zuidwolde, boeskooldorp. Zo was de brug door wandelaars versierd met kool. Bij de cafetaria werden door ons groepje goede zaken gedaan, ik deed echter niet mee. We waren ondertussen de laatste wandelaars maar we hadden nog tijd genoeg om de finish te halen.

Het stuk wat volgde was een beetje frustrerend. We liepen letterlijk langs groningen. Op een km of 3 links van ons zagen we de gebouwen van de stad, maar wij moesten eerst nog naar het gehuchtje Harssens. En dat weer in een typisch Gronings landschap dus het leek alsof er geen eind aan kwam. Maar dat kwam er wel, het laatste stukje was weer bekend van het Pieterpad en toen we het kanaal over waren gestoken waren we nog maar een kilometer van de finish verwijderd in de Hanzehogeschool. Het was nog licht, hoewel de zon wel aan het ondergaan was. Na een kop mosterdsoep (of bloemkoolsoep of snert) pakten we ons boeltje bij elkaar en gingen we naar de auto. Dag 1 zat erop en het was in totaal bijna 44 km wandelen geworden.


De volgende ochtend ging de wekker weer erg vroeg. Opstaan ging met iets meer moeite maar wederom na een heerlijk ontbijt en een autorit kwamen we aan op het Zernikecomplex. Weer konden we meteen met de bus mee en ditmaal gingen we naar Drenthe. Vandaag gingen we wandelen van het dorp Anloo naar Groningen. Vandaag geen open Gronings landschap maar door de Drentsche bossen.

In Anloo ging ik eerst even een blokje om voor een cache en daarna zijn we met zn allen gestart aan de 2e dag. Het eerste stuk was best fris door het Drenthse bos, maar het was wel een schitterend stukje. Zo begon de zon mooi tussen de bomen op te komen en kwamen we langs een hunebed.

Na een stukje langs de Rijksweg kwamen we in de bebouwde kom, maar gingen er ook net zo snel weer uit. De route liep verder door een maisveld en een bos. In het bos werd een verhaal verteld over iemand die hier vroeger vermoord is. Via zand en graspaden kwamen we uit op het terrein van Lentis in Zuidlaren waar we rust hielden in het theater. Een band oude rockers stonden hier veel kabaal te maken, je kon elkaar niet eens meer verstaan.

Na een rondje over het terrein gemaakt te hebben gingen we naar het Noordlaarderbos. Hier liepen we een heel stuk doorheen tot we uitkwamen bij het Nivonhuis de Hondsrug, ook bekend van het Pieterpad.
Hier was weer vanalles te zien en beleven, maar 1 km verderop was de stempelpost dus we besloten daar even heen te lopen. Maike waren we ondertussen kwijt geraakt, die was er vandoor met 2 mannen waarvan ze er 1 kende via het internet. Bij de stempelpost was het nog druk want de bussen met 25 km-lopers kwamen nog binnen. We namen plaats op het heerlijke terras en het was tijd om de schoenen uit te doen. Dat ik de laatste 2 weken veel gelopen had was enorm te merken in mijn benen en onder mijn voeten.

Van Noordlaren liepen we naar Glimmen, over leuke fietspaden, en ondertussen met een stel Groningers heel hard het Gronings volkslied zingend. Na de huizen in Glimmen gezien te hebben liepen we door een bos vol met kunstobjecten naar het Quintusbos, een prachtig laantje vol met bloemen.

We verlieten een beetje de bossen nu en kregen weer wat meer Groningse landweggetjes. Nog 1 keer gingen we door het bos bij Vosbergen, totdat we uitkwamen bij het muziek museum. Hier mochten we echter niet doorheen maar langsheen, wat wel jammer was. Met Annika nam ik even rust op een bankje maar de stempelpost was een kwartiertje verder dus liepen we daar uiteindelijk maar heen.
Via een vlinderkamp kwamen we bij landgoed Lemferdinge. Een supergezellige rust! Een prachtig pand, een mooi terrein, veel gezelligheid, een aantal promotiekramen en alles zonovergoten.

We namen hier dan ook ruim de tijd om even bij te komen. Maike was hier ook en zo was onze groep weer compleet. Na de uitgebreide rust hadden we nog 18 km te gaan. Het stuk wat volgde was weer erg mooi. Lekker onverhard over graspaden langs het water. Ergens onderweg stonden we bijna oog in oog met een vos. Helaas bleek het later een opgezette vos te zijn. We kwamen op het Hoornsepad terecht en dit liep helemaal langs het drukke Hoornsemeer naar de rand van Groningen. Een heerlijk stuk om te wandelen.
Eenmaal aan de rand van Groningen moesten we door hotel Hampshire. Wat een geweldig groot en opzichtig hotel! In de grote hal stonden enorme banken met fluweelzachte kleden eronder, dus de schoenen gingen heerlijk uit en we kwamen helemaal tot rust hier.

Maar we hadden nog steeds een stuk te gaan. Het stuk tot het centrum was niet zo boeiend, we kwamen langs het kanaal en het mooie nieuwe Duo-gebouw maar dat was het wel. Eenmaal in het centrum konden we echt de toerist uithangen. We moesten door heel veel dingen heen wandelen: Hofjes, Gasthuizen, de sint Jozefkerk, restaurant Apedans (waar we mee moesten helpen met een schilderij). Maar ook gingen we door de Martinikerk, de Prinsentuin, het gemeentehuis en het Academiegebouw. Dit laatste is het gebouw waar ik heel wat collegeuren heb gevolgd, en waar de foto's worden gemaakt als je afgestudeerd bent. Heel apart om hier zo te lopen! Bij het Goudkantoor op de Grote Markt hielden we ons laatste terrasmoment, dit onder het toeziend oog van de pijlenafhalers.

Via de rechtenfaculteit gingen we naar het prachtige straatje aan de gracht Lage der AA, met op de achtergrond de AA-kerk en vervolgens gingen we het Noorderplantsoen in. Ook een schitterend park om doorheen te lopen. Via de tuinwijk, waar ook nog genoeg mensen op de been waren voor ons, kwamen we aan bij een studentenhuis. En ook door dit kleine huis moesten we wandelen. Voor erin, achter er weer uit. Deze studenten hebben gewoon 3000 mensen over de vloer gehad!




Nog een klein stukje Wilgenpad, langs het park in het noorden van de stad en nog even de ringweg onderdoor, toen waren we weer op het Zernikecomplex. De laatste 300 meter stonden allemaal Loesjeteksten en ook de finishboog stond er nog gewoon voor ons, de laatste wandelaars! Veel vrijwilligers stonden buiten ons op te wachten en na een bedankje voor hen, een de complimenten uit het complimentenloket voor ons werden we nog even op de foto vastgelegd en konden we ons afmelden. We kregen een mooi Pronkjewail en een agenda/kalender 2012 met foto's van deze tocht. Tenslotte konden we nog aanschuiven bij de stamppotten en na een heerlijk bord boerenkool was het voor ons allen tijd om afscheid te nemen. Een schitterend weekend zat er alweer op.




Deze tocht blijft een aanrader, hij zit organisatorisch heel goed in elkaar!  Dit jaar was trouwens het zintuig proeven, en we hebben ook heel erg veel lekkere dingetjes gehad onderweg.

Ik zeg: Tot volgend jaar!

Zie voor een uitgebreid fotoverslag met al mijn foto's hier