De tocht om de noord is een wandeltocht die zo leuk is dat hij jaarlijks
terugkeert op de wandelplanning. Dit jaar alweer voor de 3e keer en dit
jaar niet alleen met Maike, maar ook met Trudy, Syl, Annika en Gery. Met
6 dames naar Groningen..als dat maar goed komt :D Maike had voor ons
allemaal jurkjes/tuniekjes gemaakt van de Groningse vlag zodat we lekker
herkenbaar zouden zijn. Nou en dat is gelukt, wat een aandacht hebben we
gehad!
Op vrijdagmorgen vertrok ik al vroeg zodat ik onderweg nog kon cachen.
Aan het eind van de middag kwam ik aan in de stad en nadat ik eerst mijn
spullen naar het Bed and breakfast had gebracht ging ik naar de
binnenstad om de andere dames op te zoeken. Het werd een leuk weerzien
en er werd dan ook volop bijgekletst terwijl we een hapje aten bij Humphrey's. Toen we weer in het B/B waren had ook Maike zich bij ons
gevoegd en waren we compleet.
De volgende ochtend ging al vroeg de wekker. Om kwart over 5 al... Na de
gebruikelijke rituelen werd er een heerlijk ontbijt klaargezet en deden
we ons tegoed aan de heerlijke broodjes. Vervolgens reden we naar de
start/finish die was op het Zernike terrein in het noorden van de stad.
Bij binnenkomst merkten we dat we meteen door konden lopen naar de bus
en zo zaten we om kwart voor 7 al in de bus op weg naar Kloosterburen.
Hier stond de carnavalsvereniging ons al op te wachten en ons uit te
zwaaien. Maar wij deden eerst een bakkie voor we van start gingen.
In het eerste halfuur van de wandeltocht kregen we al 2 kerken van
binnen te zien en gingen we door een boekwinkel waar een monnik zat.
Natuurlijk werd alles gefotografeerd en daardoor duurde het even voordat
we het kleine dorp uitwaren. Onderweg werden we verwend met gewijde
muziek, nou ik was gezegend voor de rest van de tocht!!
Toen we het
dorp uit waren kregen we meteen het Groningse landschap te zien. Lekkere
lange fietspaden en kijken zover je kan. We kwamen weer uit in Wehe den
Hoorn, een bekend dorp van eerdere edities.
Hier gingen we door het Hogeland college waar de kids hun uiterste best
deden een Gronings verhaal te vertellen. Ook werden we getrakteerd op
arretjescake. Door een galerie en toen door naar het volgende dorp
Eenrum. In Eenrum mochten we een kijkje nemen in de mosterdmakerij, de
molen en de kaarsenmakerij. Ook was het voor ons tijd voor koffie en
appelgebak. Dankzij onze outfitjes hadden we onderweg al veel aanspraak
en werden we geregeld op de foto gezet.
In Mensingeweer kwam het zelfs tot een video-opname, we werden
geinterviewd door RTV Noord! Maike deed het woord terwijl we door de
leuke zintuigentunnel gingen.
Zie hier
Ook in Mensingeweer deden de mensen enorm hun best om het ons wandelaars
naar de zin te maken! Het is elk jaar weer een feestje om door dit dorp
te wandelen.
Maar we moesten door, en wel via een stukje Pieterpad naar Winsum.
Maar in plaats van linksaf gingen we rechtsaf en kwamen opeens in een
lange rij mensen terecht. Wat was hier aan de hand? We moesten met een
bootje naar de overkant van het water. De organisatie dacht echter dat
het nog wel een uur kon duren voor we aan de buurt waren, maar dat viel
mee, na een kwartier waren we over. Wel origineel dit. Na de overtocht
die erg leuk was gingen we door een koeienstal en uiteindelijk kwamen we
op het terras in Winsum terecht. Heerlijk langs het water, genieten dit!
En dan hadden we het leukste van dit dorp nog niet gehad, want midden
in het centrum stond een tent vol met proeverijtjes, van snacks tot
chocowijn en pieterpadlikeur. En vooral dat Pieterpadlikeurtje was erg
lekker. Na een bezoekje aan de slijterij en een mooie aanbieding besloot
ik een fles mee te nemen. Enig nadeel: ik moest er nog 25 km mee sjouwen.
Van Winsum ging het naar Onderdendam en dit stuk was behoorlijk warm.
Wel grappig was dat we heel erg in de verte de skyline van Groningen
zagen, maar die afstand was nog wel bijna 10/15 km.
Na nog een terrasje in het dorp konden we door naar Bedum. In Bedum kon
ik de enige cache van vandaag zoeken en met succes. Binnen in de scheve
kerk konden we genieten van een gospelkoor die heel mooi zong.
En nog steeds moesten we een heel eind wandelen. Nog 14 km lagen voor
ons. Eerst maar eens naar Zuidwolde, boeskooldorp. Zo was de brug door
wandelaars versierd met kool. Bij de cafetaria werden door ons groepje
goede zaken gedaan, ik deed echter niet mee. We waren ondertussen de
laatste wandelaars maar we hadden nog tijd genoeg om de finish te halen.
Het stuk wat volgde was een beetje frustrerend. We liepen letterlijk
langs groningen. Op een km of 3 links van ons zagen we de gebouwen van
de stad, maar wij moesten eerst nog naar het gehuchtje Harssens. En dat
weer in een typisch Gronings landschap dus het leek alsof er geen eind
aan kwam. Maar dat kwam er wel, het laatste stukje was weer bekend van
het Pieterpad en toen we het kanaal over waren gestoken waren we nog
maar een kilometer van de finish verwijderd in de Hanzehogeschool. Het
was nog licht, hoewel de zon wel aan het ondergaan was. Na een kop
mosterdsoep (of bloemkoolsoep of snert) pakten we ons boeltje bij elkaar
en gingen we naar de auto. Dag 1 zat erop en het was in totaal bijna 44
km wandelen geworden.
De volgende ochtend ging de wekker weer erg vroeg. Opstaan ging met
iets meer moeite maar wederom na een heerlijk ontbijt en een autorit
kwamen we aan op het Zernikecomplex. Weer konden we meteen met de bus
mee en ditmaal gingen we naar Drenthe. Vandaag gingen we wandelen van
het dorp Anloo naar Groningen. Vandaag geen open Gronings landschap maar
door de Drentsche bossen.
In Anloo ging ik eerst even een blokje om voor een cache en daarna zijn
we met zn allen gestart aan de 2e dag. Het eerste stuk was best fris
door het Drenthse bos, maar het was wel een schitterend stukje. Zo begon
de zon mooi tussen de bomen op te komen en kwamen we langs een hunebed.
Na
een stukje langs de Rijksweg kwamen we in de bebouwde kom, maar gingen
er ook net zo snel weer uit. De route liep verder door een maisveld en
een bos. In het bos werd een verhaal verteld over iemand die hier
vroeger vermoord is. Via zand en graspaden kwamen we uit op het terrein
van Lentis in Zuidlaren waar we rust hielden in het theater. Een band
oude rockers stonden hier veel kabaal te maken, je kon elkaar niet eens
meer verstaan.
Na een rondje over het terrein gemaakt te hebben gingen we naar het
Noordlaarderbos. Hier liepen we een heel stuk doorheen tot we uitkwamen
bij het Nivonhuis de Hondsrug, ook bekend van het Pieterpad.
Hier was weer vanalles te zien en beleven, maar 1 km verderop was de
stempelpost dus we besloten daar even heen te lopen. Maike waren we
ondertussen kwijt geraakt, die was er vandoor met 2 mannen waarvan ze er
1 kende via het internet. Bij de stempelpost was het nog druk want de
bussen met 25 km-lopers kwamen nog binnen. We namen plaats op het
heerlijke terras en het was tijd om de schoenen uit te doen. Dat ik de
laatste 2 weken veel gelopen had was enorm te merken in mijn benen en
onder mijn voeten.
Van
Noordlaren liepen we naar Glimmen, over leuke fietspaden, en ondertussen
met een stel Groningers heel hard het Gronings volkslied zingend. Na de
huizen in Glimmen gezien te hebben liepen we door een bos vol met
kunstobjecten naar het Quintusbos, een prachtig laantje vol met bloemen.
We verlieten een beetje de bossen nu en kregen weer wat meer Groningse
landweggetjes. Nog 1 keer gingen we door het bos bij Vosbergen, totdat
we uitkwamen bij het muziek museum. Hier mochten we echter niet doorheen
maar langsheen, wat wel jammer was. Met Annika nam ik even rust op een
bankje maar de stempelpost was een kwartiertje verder dus liepen we daar
uiteindelijk maar heen.
Via een vlinderkamp kwamen we bij landgoed Lemferdinge. Een
supergezellige rust! Een prachtig pand, een mooi terrein, veel
gezelligheid, een aantal promotiekramen en alles zonovergoten.
We
namen hier dan ook ruim de tijd om even bij te komen. Maike was hier ook
en zo was onze groep weer compleet. Na de uitgebreide rust hadden we nog
18 km te gaan. Het stuk wat volgde was weer erg mooi. Lekker onverhard
over graspaden langs het water. Ergens onderweg stonden we bijna oog in
oog met een vos. Helaas bleek het later een opgezette vos te zijn. We
kwamen op het Hoornsepad terecht en dit liep helemaal langs het drukke
Hoornsemeer naar de rand van Groningen. Een heerlijk stuk om te wandelen.
Eenmaal aan de rand van Groningen moesten we door hotel Hampshire. Wat
een geweldig groot en opzichtig hotel! In de grote hal stonden enorme
banken met fluweelzachte kleden eronder, dus de schoenen gingen heerlijk
uit en we kwamen helemaal tot rust hier.
Maar
we hadden nog steeds een stuk te gaan. Het stuk tot het centrum was niet
zo boeiend, we kwamen langs het kanaal en het mooie nieuwe Duo-gebouw
maar dat was het wel. Eenmaal in het centrum konden we echt de toerist
uithangen. We moesten door heel veel dingen heen wandelen: Hofjes,
Gasthuizen, de sint Jozefkerk, restaurant Apedans (waar we mee moesten
helpen met een schilderij). Maar ook gingen we door de Martinikerk, de
Prinsentuin, het gemeentehuis en het Academiegebouw. Dit laatste is het
gebouw waar ik heel wat collegeuren heb gevolgd, en waar de foto's
worden gemaakt als je afgestudeerd bent. Heel apart om hier zo te lopen!
Bij het Goudkantoor op de Grote Markt hielden we ons laatste
terrasmoment, dit onder het toeziend oog van de pijlenafhalers.
Via
de rechtenfaculteit gingen we naar het prachtige straatje aan de gracht
Lage der AA, met op de achtergrond de AA-kerk en vervolgens gingen we
het Noorderplantsoen in. Ook een schitterend park om doorheen te lopen.
Via de tuinwijk, waar ook nog genoeg mensen op de been waren voor ons,
kwamen we aan bij een studentenhuis. En ook door dit kleine huis moesten
we wandelen. Voor erin, achter er weer uit. Deze studenten hebben gewoon
3000 mensen over de vloer gehad!
Nog een klein stukje Wilgenpad, langs het park in het noorden van de
stad en nog even de ringweg onderdoor, toen waren we weer op het
Zernikecomplex.
De
laatste 300 meter stonden allemaal Loesjeteksten en ook de finishboog
stond er nog gewoon voor ons, de laatste wandelaars! Veel vrijwilligers
stonden buiten ons op te wachten en na een bedankje voor hen, een de
complimenten uit het complimentenloket voor ons werden we nog even op de
foto vastgelegd en konden we ons afmelden. We kregen een mooi
Pronkjewail en een agenda/kalender 2012 met foto's van deze tocht.
Tenslotte konden we nog aanschuiven bij de stamppotten en na een
heerlijk bord boerenkool was het voor ons allen tijd om afscheid te
nemen. Een schitterend weekend zat er alweer op.
Deze tocht blijft een aanrader, hij zit organisatorisch heel goed in
elkaar! Dit jaar was trouwens het zintuig proeven, en we hebben
ook heel erg veel lekkere dingetjes gehad onderweg.
Ik zeg: Tot volgend jaar!
Zie voor een uitgebreid fotoverslag met al mijn
foto's hier |